12-11-07

Maandag: lachen

 

Vanochtend raakte ik niet uit bed:

* ventje had heel de nacht lekker warm tegen me gelegen;
* de verwarming stond nog op weekend-module, met als resultaat dat het steenkoud zou zijn beneden;
* vandaag hebben 3 mensen vakantie waarvoor ik back-up mag spelen;
* ik was Mini vergeten tanken (hoewel, dat is eigenlijk een reden om er sneller uit te komen);
*
één keer ik uit bed ben, het weekend écht voorbij is;
* het weer een dag dichter is naar het moment dat ik moet samenzitten met platsmoel (zo heet mijn ex hier voortaan) en zijn ouders (lees: platsmoel en zijn vriendjes).

Jaja, platsmoel, bijna 35 jaar en geboren loser heeft na 7 maanden de kracht nog niet gevonden om gewoon alles met mij te regelen en zo zonder brokken te maken te scheiden van mij.  Hij is gaan uithuilen bij mamie en papie en daarom vinden zij het nodig een meet & greet te organiseren tussen ons en de ouders (my God ...).
Morgen is het dus zover.  Na maanden zie ik hem opnieuw, hem en zijn onuitstaanbare vader: moeial.  Die laatste heeft al achter onze rug afspraakjes gemaakt met het immo-kantoor in verband met ONS huis.  Daarover zal het dus vooral gaan.  Platsmoel zelf wil 5 maanden nadat hij over de gemeenschappelijke IKEA-dressing zei: "pak hem maar mee, ik kan er niets mee aanvangen" toch opeens 500 € cashen.  Want: "het is niet eerlijk".

Het wordt dus een zwarte dag in week 47 van mijn 26ste levensjaar.

Uiteraard hebben we afgesproken op neutraal terrein (my call): een brasserie.  Geen haar op mijn hoofd dat er ook maar aan denkt om na de onderhandelingen nog te blijven om een hapje te eten, maar bij moeial thuis in de living gaan zitten is geen thema.

Naast dat alles, mag ik niet klagen.  Toen ventje me dit weekend vroeg waarom ik zo breed glimlachend rondliep, durfde ik geen kleur te bekennen.  Uit angst dat als ik het zeg, het straks weer helemaal anders wordt.  Alsof ik door het uit te spreken, er meteen een vloek op laat rusten.

Maar het is wat het is.  Ik ben gelukkig.  My God, echt gelukkig.  In mijn relatie met ventje.  Na een woelige periode.  En daarom lachte ik breed.  Gewoon tijdens een autoritje naar de garage, tijdens het ontbijt, als ik hem in bad zie zitten, als ik hem naast me voel liggen, ...  Verdomme, wat zie ik hem toch graag!

 

10:52 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ex, lachen, platsmoel, moeial, ventje |  Facebook |