30-03-08

Zondag: het moet stoppen

Ik weet niet of er enige logica zal zitten in wat ik nu allemaal ga schrijven.   Het is zondag, D. is net vertrokken voor zijn wekelijkse fietstocht.  Vrijdag hebben we weer een banale discussie gehad, die ons weer eens met de neus op de feiten heeft gedrukt: we maken teveel ruzie.

Daarstraks begon ik over een weekendje zee, D. zei me dat hij in de huidige situatie geen vakanties wil plannen.  Ik heb gisteren namelijk gezegd dat het misschien beter was voor ons dat ik tijdelijk terug bij mijn ouders zou  intrekken. Veel heeft hij daarover niet gezegd.  En dat is het nu net.  Ik weet niet wat hij wil.  We praten, of ik praat, en dan loopt hij weg.  Waarom?  Omdat hij niet durft bekennen dat we beter uiteen zouden gaan?  Of wil hij niet dat ik wegga?  Maar waarom spreekt hij dan niet.

Ik wil niet opgeven.  Ik heb niet het gevoel dat we met onze rug tegen de muur staan.  Ik wil een stabiele relatie.  Het gevoel dat we altijd op elkaar kunnen terugvallen.  Maar wat ik écht wil, is dat onze neuzen in dezelfde richting wijzen.  Dat hij dat ook wil.  Dat hij me vertrouwt, me graag ziet.

Maar ik wil een beslissing.  Ik wil uit deze impasse raken.  Stoppen met huilen, stoppen met ruziën.  Wij 2 als een solide basis.

Helaas, moet je daarvoor met 2 zijn.

09:10 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: ruzie, uit elkaar |  Facebook |