08-01-08

Dinsdag: spons

 

Gisterenavond in bed vroeg ik hem opnieuw wat er aan de hand was: niets.  Ik vroeg hem: "heb je nu nog last van die ruzie?" antwoord: "ik weet het niet", of "voel je je minder aangetrokken tot mij?" antwoord: "ik weet het niet".  Tja, zover de door hem fel bepleitte "directe communicatie".
Chaoot: "soms begrijp ik je toch niet zenne"
D.: "ik begrijp jou soms ook niet"
Chaoot: "je maakt me zo onzeker"
D.: jij maakt mij ook onzeker"

Hoe kan er nu niets zijn als ik voel dat er iets is.  't Is alsof die ruzie als een spons over onze relatie heeft gewreven, en nu zit alles vol vlekken en vegen.

Gisteren vond ik in een oude GSM onze allereerste berichten aan elkaar.  Het lijkt zo ver weg.  Hij was toen zo halsoverkop en binnenstebuiten verliefd op mij.  Misschien waren zijn verwachtingen te hoog, misschien heb ik ze niet ingelost.  Misschien ligt het echt allemaal wel aan mij.  En wat is er dan mis met mij?
Ik pieker me suf.  En ondertussen vertoef ik op mijn eiland. 

10:54 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: spons, ruzie, eenzaam, eiland |  Facebook |