17-12-07

Maandag: scheiden ...

 

Afgelopen dinsdag was het dan zover.  Platsmoel en ik mochten op de rechtbank in Antwerpen gaan bevestigen dat ons huwelijk nietig verklaard mocht worden.

Ik keek er eerst vraiment tegenop om met hem in dezelfde ruimte te vertoeven, maar toegegeven: al bij al viel het wel mee.  Eerst moesten we onszelf aanmelden bij een griffier, en daarna mochten we plaatsnemen in iets wat op een aula leek, maar eigenlijk een moderne rechtzaal was.
Als ik zo rondkeek, viel mijn mond open van verbazing.  Niet te geloven wat voor een allegaartje ze daar hadden verzameld.  Ik zag eerst een stokoud koppeltje, daarnaast een koppel dat vertikte om nog een woord met elkaar te wisselen, een koppel dat ruzie maakte over welke hond er het meest op de parket had geplast, ...   Sommige mannen en vrouwen hadden hun nieuwe partner meegebracht, zodat hij/zij in het midden ging zitten, en de ex- en de nieuwe partner elkaar met argusogen konden beloeren...

Uiteindelijk werd onze naam afgeroepen en werden we naar een klein kamertje geleid.  Daar zat een man die in geen 30 jaar nog een kam had gezien, en zijn gezicht eruit zag alsof men al meerdere malen hed geprobeerd hem te euthanaseren zonder resultaat.  Hij vroeg ons elk apart of we nog bereid waren te scheiden.
Normaal gezien, waren we er meteen vanaf geweest.  Helaas, was onze notaris vergeten vermelden dat we 6 maanden op een verschillend adres moesten wonen op het moment dat het verzoekschrift tot echtscheiding werd ingediend.  We mogen dus nog een tweede keer op appel komen, in maart ...

08:49 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (6) | Tags: scheiden |  Facebook |

14-12-07

Vrijdag: ...

5Als je me nu zou vragen hoe het gaat, dan zou ik je niet kunnen antwoorden.  Simpelweg omdat enkele dingen heel goed gaan, en andere dan weer niet.

Ik ben aan het solliciteren geslagen.  Na veel vijven en zessen, heb ik dan toch mijn Cv op de gebruikelijke websites gezet, en ik ben behoorlijk geschrokken van de hoeveelheid aan reacties.  Vandaag ga ik voor een tweede keer langs bij een bedrijf dat me wel aanspreekt.  De knoop moet snel worden doorgehakt zeiden ze.  En dat brengt me nu juist weer aan het twijfelen.  Is het hier dan zo slecht?  Tja, het bedrijf zelf spreekt me wel aan, mijn bloemkool-borsten-diensthoofd veel minder, mijn loon is ook niet noemenswaardig ...  Maar wéér veranderen van werk?  Wéér een lijntje meer op mijn Cv?
We zien wel.

Ik ben kwaad op D.  Gisteren kreeg ik een reactie op een plagerijtje, en die reactie heeft een slechte nasmaak.  En alsof dat nog niet genoeg is, hij begrijpt niet waarom ik boos ben.
Vannacht hebben we elk aan onze kant geslapen.  In plaats van elkaars warmte op te zoeken, lagen we liever te rillen op de rand van het bed.  Lichamelijk, maar ook mentaal zo ver weg van elkaar.  En ook vanmorgen gleed er geen hand over mijn rug, geen zachte lippen in mijn hals, opnieuw een kilte ...
Als ik niet met een knuffeltje of een kus over de brug kom, dan blijft de nevel tussen ons in hangen.  En dat is nu nog steeds het geval.

08:54 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: ruzie, onbegrip, solliciteren |  Facebook |

07-12-07

Vrijdag: donderwolk

Watch out, comming trough, ... donderwolk eerste klasse.  Jawel, ik heb vandaag een rothumeur.  Een combinatie van het pre-menstrueel syndroom en een tekort aan ... oh jawel: seks.

Dat eerste is monthly miserie, dat tweede is een groot probleem, voor mij althans.  Noem me een nymfomane, maar ik heb elke dag zin in.  Voor D. moet dat af en toe beangstigend zijn, maar ik kan er niet aan doen.  Als ik 's morgens in zijn armen wakker word, denk ik maar aan 1 ding.  Goh, ik lijk wel een vent.

Het ergste aan die "seks-verslaving" is dat D. niet altijd even veel zin heeft, en dat ik me dus regelmatig afgewezen voel.  Dat was vanmorgen dus het pijnpunt, en vandaag gaat het me echt niet af.  Ik ben als een woeste stier naar beneden gehold, en heb hem amper nog een blik gegund.  Hoe kan je nu geen zin hebben/krijgen als je samen lekker ligt te knuffelen?

Daarom ben ik dus donderwolk, terwijl er overal ter wereld zoveel miserie is: oorlog, hongersnood, kinderen die sterven, AIDS, ...

I know, ik ben door en door slecht.

08:40 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (8) | Tags: donderwolk |  Facebook |

05-12-07

Woensdag: vriendinnen

Ik heb geen "beste vriendin sinds de kleuterklas", en ik vraag me zelfs af hoe dat mogelijk is.  Ik kan me begot niet voor de geest halen met wie ik de kleuterklas heb gedeeld.  Als ik de klasfoto's van toen bekijk, kan ik van amper de helft de voornaam nog opnoemen.
Het lijkt me wel leuk om zo lang bevriend te zijn, je hebt iemand die je door en door kent, die je humeurtjes en je fouten relativeert, ... een soulmate voor het leven.

Maar dat is niet aan mij besteed.  Ik heb al een horde vriendinnen versleten, en op het moment dat ik denk: jip, dit is het.  Loopt het fout.  Dan begin ik me plots te ergeren aan haar, en hopla, goodbye my friend.
Net voor ik D. leerde kennen en de scheiding met Platsmoel in gang had gezet, had ik een select groepje "vriendinnen".  Ieder van hen bood me een schouder aan, een luisterend oor, ... kortom ik kon mijn verhaal kwijt. 

Maar toen D. in the picture kwam, ontstond er een ware metamorfose.  Een duidelijker bewijs van het feit dat vrouwen enorm competitief en jaloers van aard zijn.  Plots had ik de relatie waarvan mijn vrijgezelle vriendinnen al jaren van droomden.  Ik kreeg cadeautjes, deed uitstapjes, ik leefde in een droom, en dat was niet naar hun zin.  En zo, is het contact stilletjesaan verwaterd.  Ik hoor en zie hen niet meer, en vice versa.

Als ze mij het geluk niet gunnen, dan zijn ze het niet waard dat ik ze mis.  Misschien ben ik gewoon niet gemaakt voor hechte vriendschapsbanden met andere vrouwen ...

13:38 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (5) | Tags: vriendinnen |  Facebook |

30-11-07

Vrijdag: een doel

 

Hoe zwaar de tocht, hoe donker de weg, hoe moeilijk het pad, ... zo lang je een doel voor ogen hebt, kan je niet anders dan verder stappen.

Op dit moment ben ik halverwege.  De weg was niet eens zo zwaar, een gering aantal obstakels, maar de moed om door te zetten overwon de verleiding om op te geven.

] 4 kilo, het lijkt niet veel, het klinkt niet veel, maar ik kan het zien en voelen.  Ik voel me beter in mijn vel.  Mijn broeken hebben weer ademruimte, mijn buikje is bijna weg.  Mijn energiepeil bereikt hoge toppen, ik slaap beter 's nachts, ...  Mijn doel is nog niet bereikt, ik wil minstens nog 4 kilo af.
Maar eerst een weekendje zee, met D., schoonzus en haar vriend: mountainbiken, wining & dining, ...

] op 11 december mag ik dan eindelijk naar de rechtbank.  Om de echtscheiding van Platsmoel volledig op gang te zetten.  Een stap dichter naar een leven zonder zijn naam gelinkt aan de mijne.  En eens die papierhandel in orde is, en het huis verkocht is, mag hij een kleine herinnering worden, achteraan in mijn hoofd.  Zoals een doos spullen die je op zolder zet, en waarvan je vergeet dat ze je nog hebt, of ooit hebt gehad.  Zodat ze stilaan verdwijnt onder laagjes stof en spinnenrag.

] mijn lieve D., hij is mijn levensdoel.  Hij is mijn steun, mijn troost, mijn rots, mijn beste vriend, mijn minnaar, ...  Naast en met hem wil ik oud worden.  Maar eerst wil ik plannen maken met hem, dingen verwezenlijken, dingen opbouwen ...  Ik zie hem graag, mijn lieve D.

09:05 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: doel |  Facebook |

28-11-07

Woensdag: cijfers

Na het betreden van heel wat plateaus, het eten van proteïne-pannekoeken, shakes, repen, vanille toestanden, liters water, bergen sla ...  Heb ik eindelijk een resultaat:

* gewichtsverlies: 3 kilo
* buikomtrek: - 5 cm
* borstomtrek: - 1,5 cm
* knieomtrek: - 1 cm
* bilomtrek: - 2,5 cm

And still counting ...

 

10:19 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dieet, afvallen, resultaat |  Facebook |

26-11-07

Maandag: Fight @ work

 

Van je collega's moet je het hebben.  D. had me al duizend keer gewaarschuwd dat je hier geen hond kan vertrouwen, maar ik hier, dacht dat mijn "mensenkennis" (achteraf bekeken: hilarisch, yes I know) me niet voor het lapje hield deze keer.

NOOIT neem ik nog een collega in vertrouwen.  Want wie heeft hier vandaag uiteindelijk de boter gegeten, jawel, Chaoot herself.  Telefoontje van de grote baas, of ik even naar de bar wou komen (ik voelde de bui al hangen), en daar kreeg ik de keuze, meteen buiten of een zware verwittiging.  Mijn stoute zelf wou het erop wagen om "meteen buiten dan maar" te antwoorden, maar ik heb mezelf maar ingehouden.  Roepen, tieren en brullen, maar ik bleef gewoon zitten.  Ik twijfel er zelfs aan of hij dat laatste wel meende, gezien zijn alcoholverbruik (zo'n paar liters per dag), kon het natuurlijk wel zijn dat zijn laatste Martini hem was misvallen.
Diensthoofd (indeed, bloemkoolborst aka okselvijver) stond naast hem als een geslagen hond.  Ik weet zeker dat ze de stiksels in het tapijt stond te tellen!

Een jaar geleden zou ik in tranen zijn uitgebarsten, nu heb ik (tot mijn grote verbazing) het hoofd koel gehouden.  Weet je, 't is niet het einde van de wereld, ik heb een solide basis gevonden, een ruggesteun, een troost en toeverlaat, een rots: D.
Hij zal me hoogstwaarschijnlijk zeggen dat ik dit aan mezelf te danken heb, maar ook begrip hebben voor mijn kant van het verhaal.  Me zeggen dat het een lesje moge wezen en that's it!

Het is niet zozeer het gebrul van de baas, maar het mes in mijn rug dat zeer doet.  Tenslotte wint de persoon in kwestie er niks mee.  Maar ok, zij  (jaja, natuurlijk is het een vrouw) wil over lijken gaan, I'll join the club.  Nee, ik ben geen vuile speler.  Maar het mens in kwestie zal het zich nog berouwen.  One way or another. 

Maar soit, ik ben niet uit op wraak.  Daar bereik ik niets mee.  Ik doe wat D. altijd zegt: zwijgen en negeren.  "Met zwijgen kan je de duivel kloten", zegt ie.  And that's exactly what I'm going to do ... en verder solliciteren natuurlijk.

11:14 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: solliciteren, werk, fight, mes, negeren |  Facebook |

23-11-07

Vrijdag: Attention please!

 

Aandacht, of laat me zeggen, het gebrek eraan, was gisteren het thema huize chaoot.  Wat zeg ik, de ganse week al.


Nee, ik wil niet klagen over D., ik ben er nog steeds van overtuigd dat hij het beste is wat me ooit kon overkomen!  Ik mag ook niet vergeten dat hij me deze week drie (!!) nieuwe handtassen meebracht!  Eén voor één juweeltjes, want smaak, dat heeft ie wel.  Hij is een schatje, mijn schatje.

Maar, ik wil toch zeuren, even giftige gele gal spuwen, zoals alleen vrouwen dat kunnen.  Mezelf beklagen tot mijn zelfmedelijden groot genoeg is.  Wetend dat ik van een mug een nijlpaard maak, en wetend dat ik me nog steeds voel als een nijlpaard, ook al ben ik ondertussen een plateau lager geraakt en week ik nu nog 68 kilo.

Een hele week al, heeft D. na het eten steevast een date met zijn laptop.  Op zich kan het me niet zoveel schelen, zolang ik me ook maar nuttig kan bezighouden met bijzonder interessante taken als afwassen en strijken, of gewoon als een zombie naar één of andere melige soap staren op televisie.  We hoeven niet de hele avond op elkaars schoot door te brengen (alhoewel ... Tong uitstekend), maar ik eis toch graag wat aandacht op.  Al is het maar samen naar "de slimste mens" kijken of praten over koetjes en kalfjes.

  Helaas klonk mijn verzoek bijzonder vaag in zijn dovemansoren.  De laptop bleef netjes op zijn schoot, en ik (koppig als ik ben) wilde niet smeken om wat tijd bij mij door te brengen.  Pyjama aan en hop op weg naar boven.
Ah nee hé, niet gaan slapen!  Nee, D. wilde liefst van al dat we gezellig met z'n drietjes in de sofa zouden hangen.  Sorry, no can do, ik knuffel niet met laptops erbij, zie het maar als vrijen met je sokken aan.

Ik wilde zijn onverdeelde aandacht, zijn ogen op mij gericht, zijn armen om me heen.  Hij wilde surfen op het net, auto's zoeken, ...

Laat ons zeggen dat geen van beiden zijn zin heeft gekregen.  Allebei zeilden we naar een kant van het bed (verbazingwekkend hoe groot ons bed is, meestal liggen we samen op een kleine vierkante meter).  Ik wilde wel in zijn armen kruipen, schuilen voor mijn boze zelf, maar ik wilde de eerste stap niet zetten.  Flink volhouden dat ik écht boos was, laat hem maar over de brug komen als eerste.  En als ie dat dan deed, dan negeerde ik zijn lieve aai over mijn kont.  My God, wat ben ik een koppig diertje.  En hoewel ik mezelf erop betrap, en me ontzettend schaam voor mijn (weliswaar tijdelijke) gevoelloosheid, blijft mijn koppigheid de bovenhand halen.

Zou het de honger zijn?

09:53 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: aandacht, negeren |  Facebook |

22-11-07

Donderdag: plateau's

 

"Het verliezen van uw gewicht gebeurt in plateau's", miljaar, ik zit nog steeds op plateau 1.  Jaja, ik weet het wel, ik mag me niet elke dag op de weegschaal ploffen, maar het is zo verleidelijk!  Nou ja, tot de cijfers erop verschijnen, dan voel ik mezelf helemaal niet verleidelijk.

"Djeezes" dacht ik toen ik gisteren in de spiegel gluurde.  Ik heb een appelkontje met een sinaasappelschil eromheen (cellulitis), een buikje, dikke bovenarmen, zelfs kleine rolletjes op mijn rug, ...  Wat ziet D. toch in mij?  Ik zie er allesbehalve appetijtelijk uit.

11:22 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dik, dieet |  Facebook |

21-11-07

Woensdag: afkicken

Maandag ging het goed.  Misschien iets te goed.  Maar wat wil je, mijn lichaam zat nog boordevol suikers van het voorbije weekend.  Gisteren daarentegen ... ging het goed tot na de middag.  's Ochtens had ik een vanilleshake gedronken, om 11u mijn toffee-reep (allemaal héél erg lekker!), bij de lunch dan soep en een omelet met kaas (die laatste heeft wat op mijn maag gelegen).  Tegen de avond zat ik als een zombie voor mijn PC.  Zo wit als een laken, bonkende hoofdpijn (zouttekort), misselijk (van de honger), ik leek wel Pete Doherty die 24 uur zonder heroïne had gezeten.   Alleen had ik een afkick van de suiker.

Maar vandaag, voel ik me weer ok, en ik hoop dat het zo mag blijven.

Ondertussen gaf de weegschaal 900 grammetjes minder aan dan maandagmorgen ... way to go girl!

10:04 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: proteinen, afkicken, suiker, dieet |  Facebook |

20-11-07

Dinsdag (2): gewoon grappig

cat1

14:06 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kat |  Facebook |

Dinsdag: diëten

 

Story of my life: diëten.  2 jaar geleden ben ik door stress 14 kilo afgevallen.  Na de ontmoeting met D. (laten we mijn ventje zo noemen vanaf nu) zijn er natuurlijk een aantal kilootjes bijgekomen van uitgebreid aperitieven, lekkere etentjes, laatavond snoeperijen, ...

Dus, vanaf gisteren zijn we op diëet, proteïnedieet.  Het heeft bij D. al een keertje goed geholpen toen hij net voor het seizoen (wielrennen) 10 kilo kwijt moest.  Dus, als hij dat kan, ik ook!
Gisteren dus op de weegschaal gestaan en met de lintmeter onze buikjes en billetjes gemeten.  My God, ik ben een fatass.  Ok, ik ben geen olifant, en een lichaam als topmodel zal ik nooit hebben, maar er MOET wat af.  Ik kan er geen getal op plakken, enkel een minimum: 5 kilo.

Wat mag ik NIET eten: brood, aardappelen, pasta, rijst, fruit, melk, alcohol, suikers, ...  Wat mag ik dan wel eten?  Drie zakjes per dag (je hebt pannekoeken, omeletten, shakes, repen, pasta, ...) en een reep, aangevuld met extra vitaminen en vezels.
Eerlijk?  Zo erg is het niet.  Je mag groenten eten zoveel je wil, dus massa's soep, wokjes, ...  En wat meer is, ik was vanochtend al bijna 1 kilo af.

 

10:43 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: proteinedieet, afvallen |  Facebook |

17-11-07

Zaterdag: Confession

 

Een tijdje geleden al, vertelde ik Hem over "chaoot".  Hij is niet geboren in de blog/chat/... generatie, dus was dit best wel nieuw voor hem.
Af en toe heb ik er spijt van, want ik kreeg niet meteen de reactie die ik had verwacht.  Ik heb er ook echt geen idee van hoe vaak hij hier vertoeft en of het hem uberhaupt wel interesseert wat ik hier neerpen.

Misschien verwacht ik teveel.  Hij hoeft geen reactie op het blog achter te laten, hell no!  Maar es een keertje thuiskomen en me aanspreken over iets wat ik heb geschreven...  Als bewijs dat het hem geraakt heeft of gewoon dat hij af en toe de moeite neemt om eens in mijn hoofd te kijken.

Ok, Hij pleit voor open communicatie.  Alles uitspreken en uitpraten op het moment zelf.  Ik die dacht dat ik overal en altijd rechtuit kan praten over mijn gevoelens ... hm hm, dat viel dik tegen.  Want eigenlijk ben ik maar een gesloten boek.  Bang om open te gaan, mijn hart bloot te leggen en het risico te lopen dat er iemand op trapt, het breekt ...

Het lijkt niet logisch dat ik dat hier af en toe wel durf.

11:25 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-11-07

Donderdag: Helen Thomson schreef:

"Het is heerlijk om dag aan dag wakker te worden, je hand uit te strekken, en te weten dat het geen droom is.  Dat je er altijd bent voor elkaar."

 

10:48 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

12-11-07

Maandag: lachen

 

Vanochtend raakte ik niet uit bed:

* ventje had heel de nacht lekker warm tegen me gelegen;
* de verwarming stond nog op weekend-module, met als resultaat dat het steenkoud zou zijn beneden;
* vandaag hebben 3 mensen vakantie waarvoor ik back-up mag spelen;
* ik was Mini vergeten tanken (hoewel, dat is eigenlijk een reden om er sneller uit te komen);
*
één keer ik uit bed ben, het weekend écht voorbij is;
* het weer een dag dichter is naar het moment dat ik moet samenzitten met platsmoel (zo heet mijn ex hier voortaan) en zijn ouders (lees: platsmoel en zijn vriendjes).

Jaja, platsmoel, bijna 35 jaar en geboren loser heeft na 7 maanden de kracht nog niet gevonden om gewoon alles met mij te regelen en zo zonder brokken te maken te scheiden van mij.  Hij is gaan uithuilen bij mamie en papie en daarom vinden zij het nodig een meet & greet te organiseren tussen ons en de ouders (my God ...).
Morgen is het dus zover.  Na maanden zie ik hem opnieuw, hem en zijn onuitstaanbare vader: moeial.  Die laatste heeft al achter onze rug afspraakjes gemaakt met het immo-kantoor in verband met ONS huis.  Daarover zal het dus vooral gaan.  Platsmoel zelf wil 5 maanden nadat hij over de gemeenschappelijke IKEA-dressing zei: "pak hem maar mee, ik kan er niets mee aanvangen" toch opeens 500 € cashen.  Want: "het is niet eerlijk".

Het wordt dus een zwarte dag in week 47 van mijn 26ste levensjaar.

Uiteraard hebben we afgesproken op neutraal terrein (my call): een brasserie.  Geen haar op mijn hoofd dat er ook maar aan denkt om na de onderhandelingen nog te blijven om een hapje te eten, maar bij moeial thuis in de living gaan zitten is geen thema.

Naast dat alles, mag ik niet klagen.  Toen ventje me dit weekend vroeg waarom ik zo breed glimlachend rondliep, durfde ik geen kleur te bekennen.  Uit angst dat als ik het zeg, het straks weer helemaal anders wordt.  Alsof ik door het uit te spreken, er meteen een vloek op laat rusten.

Maar het is wat het is.  Ik ben gelukkig.  My God, echt gelukkig.  In mijn relatie met ventje.  Na een woelige periode.  En daarom lachte ik breed.  Gewoon tijdens een autoritje naar de garage, tijdens het ontbijt, als ik hem in bad zie zitten, als ik hem naast me voel liggen, ...  Verdomme, wat zie ik hem toch graag!

 

10:52 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ex, lachen, platsmoel, moeial, ventje |  Facebook |

07-11-07

Woensdag: Corny

 

Zoals ik al hoopte, is de dag geëindigd met een happy end 's avonds. 

Mijn ventje en ik zijn in de Siniscoop naar de avant-première van "Vermist" geweest.  Ik vermoed dat ik evenveel opzij heb gekeken naar mijn ventje, dan dat ik naar het scherm heb gekeken.  Waaraan verdien ik zo'n lekker, lief ding? 

Thuisgekomen, zijn we knusjes, dicht tegen elkaar in slaap gedommeld.  Zijn armen rond me, zijn warme adem in mijn hals.  Een gevoel van geborgenheid in een warm en veilig nest.  Bij hem kan ik thuiskomen, hij is mijn haven en mijn rots, waar ik me als kleine zeester tegenaan kan vleien.

Ik weet het, het klinkt melig en poederachtig ... but I can't help it.

11:01 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: melig, corny |  Facebook |

06-11-07

Dinsdag: bad start

 

Vanmorgen ben ik uit bed gesukkeld.  Niet dat ik te laat in bed was gekropen, ik had de voorgeschreven gezonde uurtjes geslapen, maar het was de tegenzin om naar het werk te vertrekken, om in de file te staan suffen, om me te ergeren aan de slak voor me en de lul achter me die met zijn "oh wat heb ik een dure BMW"  lijkt te willen voortduwen als ik niet snel naar links opschuif ...

De file, dat viel nog mee.  Het aantal slakken en lullen op de weg was aanzienlijk.  Dus mijn humeur zakte nog net niet onder nul toen ik op het werk de deur van mijn bureautje openstak, mijn kwakende en kwetterende collega ontweek en me neerplofte.
Helaas, het zwaard van Damocles viel uiteindelijk toch, toen ik mijn mail opende.  Mevrouwtje Bloemkoolborst en okselvijver (lees diensthoofd) had een mailtje gestuurd gisterenavond met allerlei prangende vragen en valse beschuldigingen.  Gisteren had ik verlof, dus moest zij dubbel werken, en dat mag ik dan uiteraard een dagje later bekopen.

EN alsof dat nog niet voldoende was, kreeg ik te horen dat ex weeral iets niet betaald had.

RESULTAAT: humeur ver onder het vriespunt.  Een slechte start en alles is om zeep.  Vanavond staat er quality time met het ventje op de menu, hopelijk kan die bad start gecumuleerd worden met een happy end van de dag.

11:41 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: boos, slechte start, file, werk |  Facebook |

29-10-07

Maandag: we meet again ... unexpected

Na een woelige week met mijn ex: ruzies aan de telefoon, nijdige e-mails, ...  was hij toch tot inkeer gekomen dankzij een telefoontje met mijn vader.  Blijkbaar de enige naar wie hij dezer dagen nog luistert.

Het weekend stond op het menu, en mijn ventje en ik zouden elkaar niet veel zien.  Zondag wilde hij de herfstrit rijden, dus had ik besloten om met mijn broer naar de plaatselijke voetbalploeg te gaan kijken, pintje drinken, catchin' up, ...  Tijdens de rust holden we de kantine binnen om even op te warmen.  Toen ik aan het begin van de tweede helft mijn glas ging binnenzetten, zag ik hem zitten.  De lul.  Aan de toog op een kruk, bij een hoopje koters die beslist 15 jaar jonger waren dan hijzelf.  Pinten hijsen en ruige verhalen vertellen.  Jakkes, mijn maag keerde en ik maakte mezelf uit de voeten.

De hele tweede helft lang piekerde ik erover om na de match opnieuw de kantine in te duiken.  Uiteindelijk heb ik toch besloten me erover heen te zetten, en mijn broertje een namiddagje met zijn zus te gunnen.  Ik wilde me niet laten kennen.  Met mijn neus in de lucht en een ietsje te hautain liep ik hem en zijn aanhangers voorbij.  Eat this djerk!

12:17 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

27-10-07

Zaterdag: nasmaak

We hebben ruzie gehad.  Gisterenavond.  Ik heb geen zin om details neer te schrijven, ze zijn slechts een nuance van wat er écht werd gezegd.  Tenminste, dat is mijn visie.

Vanochtend werd er niks meer over gezegd.  Maar we dansten er omheen als vuurvliegjes rond de vlam.  Ik ben er zeker van dat het ook nog bij hem nazinderde.  Meestal ben ik 's ochtends alles vergeten, als het om een banale ruzie gaat tenminste.  En dat was het misschien ook voor hem: banaal.  De laatste week hebben we niet één avond écht voor onszelf gehad, iedere weekavond hadden we iets op het programma.  Dus had ik gehoopt om vrijdagavond de schade in te halen.  Helaas.  Hij zag de teleurstelling, hoe goed ik ze ook probeerde te verbergen.  Het hek was van de dam.  Hij kon het niet hebben.  "Binnenkort doe ik alleen nog mijn goesting" is het zinnetje dat me niet loslaat.  Ik stond in het deurgat aan de grond genageld.  Sprakeloos.  Tranen rolden over mijn wangen.  Mijn hoofd tolde.  "Het is altijd wel iets."  Hopla ...  En ik die de laatste tijd zo fier was over mezelf, ik die zo hard mijn best deed.  Illusies zijn het.  Voor hem is het weeral niet goed genoeg.  Ik ben niet goed genoeg.

Ben ik te druk, ben ik te aanhankelijk, ben ik niet lief genoeg, is het huis niet netjes genoeg, kook ik niet lekker, vindt hij me niet meer aantrekkelijk, ...

Helemaal in het begin, had ik moeite met het feit dat hij zo ondersteboven van me was.  Nu lijkt dat zó ver weg.  Misschien dacht hij dat hij na een redelijk kille relatie een aanhankelijk en gevoelig meisje nodig had, maar beseft hij nu dat hij zelf zo niet is. 

Ik voelde me teveel.  Mocht ik gekund hebben, ik liet mezelf verdwijnen.  Ik had mezelf weeral eens verkeerd ingeschat.  Mijn zelfbeeld zakte weer onder het vriespunt.

Waarschijnlijk vindt hij het belachelijk, dat ik zoveel belang hecht aan een zinnetje.  Maar hey that's me.  En misschien zijn we dan toch niet gemaakt voor elkaar?

08:58 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ruzie, verdriet, banaal |  Facebook |

26-10-07

Vrijdag: enough is enough

Het is genoeg geweest.   Verdomme.  Geroepen heb ik, tegen mijn ex, omdat ik het beu ben.  Ik heb hem verwenst, verwens hem nog steeds, ik haat hem, en als ik zou mogen ik deed hem wat aan.  7 maanden nadat we uit elkaar zijn gegaan, slaagt hij er nog steeds in mij te kl*ten.  Hij geniet ervan.

Ik heb zin om te huilen, zin om me af te sluiten, van alles en iedereen.  Ja echt wel van iedereen.  Ik wil alleen zijn.  Mezelf beklagen, de tranen over mijn wangen voelen rollen, onder mijn donsdeken kruipen en me eenzaam voelen.

11:01 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-10-07

Donderdag: chaotisch

Mijn bureau, is een chaos.  Papieren her en der.  Twee zieke collega's, dus veel werk, te weinig tijd, en nog veel minder goesting.

Mijn hoofd, is als logisch gevolg daarvan, nog chaotischer dan anders.  Welke prioriteiten stellen: wat kan wachten, wat moet eerst, ...

Mijn huis ... is netjes.  Huh?  Jawel, écht wel.  Gisterenavond heb ik de ganse benedenverdieping gepoetst.  Nadat ik bolognaisesaus had gemaakt, cocos-cake had gebakken, de afwas had gedaan, ben als ik als een heuse tornado door het huis gewaaid.  En als klap op de vuurpijl heb ik nog een set lakens gestreken.  Fantastisch, zo'n opgeruimd en opgekuist huis.
Is that really me?  Inderdaad ja, chaoot nummer 1 die elke woensdag het huis poetst, regelmatig strijkt, ...  It's really me!

Hah!

12:13 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-10-07

Woensdag: woedend, razend, ...

Nee nee, niet op mijn ventje.  Integendeel.

Wel op mijn ex.  God wat is hij een kwal, ongelofelijk, onvoorstelbaar dat ik zo lang bij hem ben gebleven.  He's the king of irritation, en op de koop toe nog oerdom ook.

Zo vertrekt hij binnenkort naar het buitenland om er te werken (zijn 4de job in nog geen jaar tijd) en heeft hij me dat pas vorige week laten weten.  En omdat het nogal moeilijk is om van Noord-Frankrijk naar Antwerpen te komen om te tekenen, zal hij zijn lief volmacht geven om op de rechtbank te tekenen.  Schreeuwen  As if ...
Alles moet ik regelen, want als ik hem ook maar 1 ding laat doen, loopt het ofwel in het honderd, ofwel doet hij het gewoonweg niet.  De lul.

Tegenwoordig hebben we de meest belachelijke discussies en het enige wat hij doet is de bal terugkaatsen met steeds dezelfde woorden.  Mocht hij hier nu voor me staan, ik deed hem wat aan.  Onvoorstelbaar hoe ik hem haat.

13:25 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: boos, kwaad, gefrustreerd |  Facebook |

22-10-07

Maandag: so wrong

Hoe komt het toch dat elke keer als ik vertel over hoe goed het momenteel wel gaat tussen ons, er een paar dagen later weer een haar in de boter zit?

Gisterenavond kwam hij thuis met mijn vader en broer na een dagje VIP-cyclocross in Kalmthout.  Hij zag er uit om op te eten.  Super gekleed in G-star outfit, haartjes in de plooi, ...  Maar van zodra hij binnen was hing er spanning.  Eerst een steekje onder water over mijn gewicht.  Ok, misschien niet slecht bedoeld, maar het was raak.  Daarna aan tafel had ik het gevoel dat hij alles wat ik zei moest afdoen als overdreven of onwaar.  Ik veronderstel dat ik ondertussen al lichtgeraakt was geworden.

Thuis gekomen escaleerde de boel, en kreeg ik de boodschap "shut up".  Vanmorgen was de spanning nog steeds te snijden, want op het eerste wat ik zei, kreeg ik meteen een sneer.

Het doet pijn, want ik zat met een goed gevoel in mijn buikje.  And once again, I failed.  Ik zag het aan zijn blik, zijn ogen, ze spraken boekdelen.  Ze keken zoals ze een aantal weken geleden keken, geambeteerd, alsof ik een irritant iets was dat eigenlijk in de weg liep.

Als klap op de vuurpijl, had ik gisteren in een verliefde bui briefjes opgehangen.  Eén in de schoenkast, ééntje op de badkamerspiegel en ééntje op zijn computer.  Om hem te vertellen hoe graag ik hem zie.  Die hebben dus hun effect gemist, hij heeft er zelfs niks over gezegd.

Ik heb hem vanmorgen dan toch maar een dikke knuffel gegeven, en een hoop lieve zoentjes, maar de situatie blijft tussen ons in hangen als een dikke dichte mist.  Ik ben met lood in mijn schoenen in mijn auto gestapt en ben als een zombie naar het werk gereden.  En zo zit ik hier nog steeds.  Zombie te wezen ...

08:35 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: verdrietig, ruzie, briefjes |  Facebook |

19-10-07

Vrijdag: "bad hair day"


Er zijn zo van die dagen ... 

Vanmorgen te laat opgestaan, want eigenlijk wilde ik de afwas van de avond ervoor nog doen, mijn haar wassen, drogen, ...  Maar er waren 2 handen die me zachtjes vasthielden en een warm lijf waarvan ik niet genoeg kon krijgen.  Resultaat: ren je rot, snel douchen, aankleden, geen tijd voor de afwas, geen tijd om bokes te smeren, ... hurry hurry en toen ik dan in mijn autootje wilde stappen, bleek dat de buurtkatten onze vuilzak als feestmaal hadden opgevreten.  Althans het eetbare erin, de rest hadden ze ten toon gespreid op de oprit.  (Mijn fout want ik had die de avond ervoor tijdelijk aan de achterdeur gezet tijdens het poetsen, ... )

Terwijl ik als opgejaagd wild in mijn auto sprong, heeft mijn arme schat alles opgeruimd, de afwas gedaan, en op de koop toe boterhammetjes gesmeerd.  Er zitten zelfs 2 lekkere verrassingen in mijn brooddoosje.  Waar heb ik hem aan verdiend?  Wie had ooit gedacht dat ik het totaalpakket in mijn schoot geworpen zou krijgen, en bovendien een lekker pakketje dat me nog graag ziet op de koop toe.

Ik had kunnen schrijven, er zijn zo van die dagen ... dat alles lijkt mis te lopen.  Maar ik wil alleen het mooie van mijn hectische ochtend in de verf zetten; er zijn zo van die dagen dat ik smelt voor mijn ventje, om al wat hij voor me doet.  Mmmm....

11:25 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: liefde |  Facebook |

17-10-07

Woensdag: surprised!

 

Het was een verjaardag zoals ik er ééntje zou organiseren.  's Avonds had hij nog snel 2 pakjes op tafel gelegd, en een superlieve boodschap op het whiteboard geschreven.  Achter de flesjes Duvel in de ijskast had hij een flesje bubbels verstopt ...  Ik had geen zin om te vertekken naar het werk.

De grote verassing zou voor 's avonds zijn.  Ik mocht dus nog een hele dag nagelbijten en piekeren.  Maar het wachten was de moeite waard, want toen ik 's avonds ons favoriete restaurantje met hem binnenliep, zag ik dat er al 4 mensen aan onze tafel zaten te wachten met champagne: onze ouders.  Het was een heel emotioneel moment, aan de ene kant omdat ik dat absoluut niet had verwacht, aan de andere kant omdat dit toch wel betekende dat mijn gevoel me niet bedriegt.  Hij zou dit niet doen als hij zich niet goed zou voelen bij mij.

Het hele weekend was een zaligheid, temeer omdat het weer ons nog meer liet genieten.  Zondag zijn we gaan mountainbiken aan zee, en hebben we ons 's middags genesteld op het zonnigste terrasje van Damme, De Pallieter.

En alsof de dag nog niet fantastisch genoeg was, nam mijn ventje me 's avonds mee naar De Lekkerbek om daar ons magisch weekend op een gepaste manier af te sluiten.

Het was een weekendje uit de boekjes, en ik, ik ben een gelukkige chaoot.

09:06 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weekend, verjaardag, verrassing, gelukkig, verliefd |  Facebook |

11-10-07

Donderdag (2)

Het is helemaal veranderd tussen ons.  Komt het door mijn afspraak met mezelf?  Ik weet het niet.  Waarschijnlijk wel.  Het zal best aangenamer vertoeven zijn in mijn buurt nu ik opnieuw wat rust heb gevonden.

Ik zie lichtjes in zijn ogen als hij me passeert, ik krijg lieve geheimzinnige lachjes in het voorbijlopen, we zijn opnieuw intiemer.

Ik ben opnieuw in evenwicht, gebalanceerder, hoewel de ene dag hel ik wat meer naar links, de andere wat meer naar rechts.  Ik ben en blijf een chaoot ...  een verliefde chaoot ...

15:51 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: verliefd |  Facebook |

Donderdag: Surprise me!

Verrassen.  Het is nog nooit gelukt.  Niemand heeft me ooit al compleet kunnen verrassen.  Althans, niet voor mijn verjaardag.  Elk jaar opnieuw ontdekte ik mijn cadeautjes in een vergeten kast in de garage of op zolder.  Geloof het of niet, ik heb een neus voor dat soort zaken.  Zelfs al werd er een "surprise"party georganiseerd, ik wist het meestal al vóór de genodigden.

Dit jaar zal het ander zijn.  Hij is vastbesloten me te verrassen op mijn verjaardag.  En ook al is dat helemaal overbodig (ik heb enkele weken geleden mijn cadeautje al gekregen), toch ben ik ONTZETTEND benieuwd.  Temeer omdat ik nérgens een aanknooppunt kan vinden over wat er nu precies te gebeuren staat.  Ik heb me reeds suf gepiekerd over de tientallen tips die hij af en toe laat vallen, maar ik kom er niet uit.

Ach ja, morgen wordt ik 26, nog héél eventjes geduld dan maar!

14:49 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verrassen |  Facebook |

09-10-07

Dinsdag: jezelf tegenkomen ...

Ik ben een tijdje bewust vergeten te schrijven.  Het staat haaks op mijn leven als chaoot, maar ik heb me de laatste weken vooral bezig gehouden met nadenken en plannen.  Vooral dat laatste dan.

Ik hoor mensen altijd praten over "zichzelf tegenkomen", en heb pas onlangs beseft wat dat betekent.  Want ook ik ben mezelf tegengekomen.  Opeens stond ik oog in oog met mezelf, alsof ik uit mijn lichaam was getreden en mezelf bezig zag daar beneden.  Ik was niet tevreden over wat ik zag, en als ik niet tevreden ben met en over mezelf, hoe kan ik dan verwachten dat een ander gelukkig is/wordt bij mij?  De eerste momenten zijn ontnuchterend, en tegelijk erg beangstigend.  Is this really me? dacht ik, djeezes, ik zou zelfs geen vriendin van mezelf willen zijn.  Hoe komt het toch dat ik zo doe, zo reageer, ...?  Ik kan mezelf wegstoppen achter het slechte huwelijk dat achter me ligt, aan verzuurde relaties met vriendinnen, ...  Whatever, dat zijn dekmantels!  De enige die verantwoordelijk is voor mijn gedrag, voor wie ik ben en wil zijn, ben ikzelf.

Dus, heb ik met mezelf een afspraak gemaakt, de dag waarop ik en mezelf elkaar tegenkwamen.  Ik draai het roer om.  Ik breng zelf de structuur in mijn leven, ga optimistischer denken, en tel tot 3 vooraleer ik te impulsief dreig te worden in mijn uitspraken.
Het is moeilijker dan ik dacht, dat geef ik toe.  Maar ik voel me gelukkiger, en ik voel dat hij er zich ook beter bij voelt.  A least dat denk ik toch te voelen.

 

09:52 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: structuur, mezelf, plannen |  Facebook |

11-09-07

Dinsdag: bevestiging

Hoe sterk ik me in sommige situaties ook voordoe, eigenlijk ben ik diep van binnen een watje, een sissy, een doetje.  Ik moet me maar eens wat minder aantrekken van wat andere mensen over me denken, maar tussen denken en doen.  Ik ben iemand die graag bevestiging krijgt, zowel op privé als op professioneel gebied.  Daarom zal ik al eens wat sneller ja knikken, ook als ik er helemaal geen zin in heb.  Maar wat ik steeds vergeet, is dat ik mezelf niet beter ga voelen door me weg te cijferen voor een ander.

Zo ook op het werk de laatste tijd.  Mijn diensthoofd (personeelsverantwoordelijke) is een weinig gesmaakte persoon binnen het bedrijf.  Ze is zelf waarschijnlijk het grootste viswijf van de firma (als ik 's ochtens binnenga met een mededeling, weet diegene die achter mij komt alle details, en ik krijg alle details van de situatie van mijn voorganger).  Ze beschouwt zichzelf zowat "The Queen Mum" van de firma, en is er echt helemaal van overtuigd dat élke werknemer haar met ontzag aankijkt.  Helaas vindt haast iedereen haar een omhooggevallen, onfrisse geit met bloemkoolborsten en okselvijvers.

Tijdens haar vakantie doet iedereen dus beroep op mij, en hoor ik van iedereen dat ik veel gemakkelijker ben in de omgang, en dat ik ook daadwerkelijk doe wat ik gezegd heb te doen.  De Geit is 2 weken weg, en 2 weken lang loopt alles gesmeerd.  Dat alles eindigt de dag dat ze uit vakantie komt.  Denk je dat ik al één schouderklopje heb gekregen over wat ik heb verwezenlijkt?  Integendeel, als een ware Sherlock Holmes spit ze elk dossiertje op mijn bureau uit, tot ze een fout kan vinden.  Ze mist enkel nog een geruite cape en een vergrootglas.  Vanmorgen kwam iemand me nog vertellen dat ze nogal lacherig had gedaan over mijn job, en zei: "oh, ze maakt zoveel foutjes, ze mag echt niets doen zonder dat ik het gezien heb".  Kan je geloven dat ik even stond te koken?  Mocht zij een strafblad hebben in de firma, dan werd ze vast en zeker ter dood veroordeeld.

11:44 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

07-09-07

Vrijdag

Don't cut me down
when I'm talking to you.

'cause I'm much too tall
to feel that small.

(Eurythmics - you have placed chill in my heart)

08:22 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: eurythmics |  Facebook |