17-03-08

Maandag: niet huilen (2)

De eerste helft van de dag is voorbij gekropen.  Ik kon het niet laten hem te sms'en, maar hij heeft gelijk, dit soort van communiceren is niet aanvaardbaar.
Wat moet ik hem nu vanavond zeggen?  Ik wil je niet kwijt, maar ik hang toch de ezel uit?  Ik vrees trouwens dat het op dit moment te laat is om nog te praten.  Misschien moet ik maar alle hoop laten varen.

Godverdomme, ik wil hem niet kwijt.

13:55 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

De ezel uithangen...Al eens bedacht dat hij er misschien voor zorgt dat je 'de ezel uithangt'? Zonder hem of zijn karakter daarom te willen aanvallen hoor, want ik ken hem (en jou eigenlijk ook) niet...Sommige mensen brengen gewoon het beste in je naar boven, anderen dan weer iets wat je liever niet naar boven laat komen...En dan weet je wel genoeg he? Veel sterkte hoor meid!

Gepost door: Nina | 17-03-08

De ezel uithangen...Al eens bedacht dat hij er misschien voor zorgt dat je 'de ezel uithangt'? Zonder hem of zijn karakter daarom te willen aanvallen hoor, want ik ken hem (en jou eigenlijk ook) niet...Sommige mensen brengen gewoon het beste in je naar boven, anderen dan weer iets wat je liever niet naar boven laat komen...En dan weet je wel genoeg he? Veel sterkte hoor meid!

Gepost door: Nina | 17-03-08

Meisken, doet er iets aan! En enkel jij kan weten wat er moet aan gedaan worden. "op die moment meende ik het echt ook" <--> "ik wil hem echt niet kwijt"... Ik begrijp maar al te goed dat alles in uw koppeke nu ene grote chaos is, maar misschien moet je er eens bij stilstaan of jezelf afvragen of je zélf wel weet wat je echt wil? Liefst je hart volgen, en als dat te pijnlijk is zeker 't koppeke erbij houden. Je zegt ook dat er "genoeg volk" is om mee te praten... Maar ik neem aan dat dit allemaal 'close' mensen zijn? Misschien eens met een buitenstaander erover praten om een objectieve opinie te horen?
Of eens zot doen en naar BBC... euh Complex gaan en de stress en pijn eraf dansen? ;-)

Gepost door: Cijferkes | 17-03-08

wees gerust nu tolt er vanalles rond in dat hoofdje van je,het ene moment realiseer je dat een leven met D. zijn consequenties heeft en het andere moment bedenk je wat een leven zonder hem zou zijn.Beide lijken bij momenten leefbaar,maar op andere momenten onwerkelijk.Wees gerust meisje,neem je tijd en denk goed na.Enkel jij kan jezelf hierin raad geven,luister naar die stem diep binnen in je,die stem die je al heel je leven hoort maar de laatste tijd negeert,die van uw eigenliefde...Hoor je ze?

Gepost door: Peggy | 18-03-08

Met welke overtuiging lig je te kampen?
Ga eens naar mijn blog, daar kan je enkele eenvoudige oefeningen vinden die je vast kunnen helpen.

Gepost door: Wizard X | 18-03-08

Wat maak je 't jezelf toch moeilijk...
't Gaat van kwaad naar erger als ik over de maanden heen kijk, ik snap wel dat je 't niet wil opgeven, maar 'k zie dat je er toch wel echt begint onder te lijden.

Gepost door: Lucy | 18-03-08

De commentaren zijn gesloten.