21-01-08

Maandag: Schimmen ...

Na een weekje skiën in Ischgl, ben ik weer op post.  Onbegrijpelijk hoe ik mijn blog heb gemist.  's Nachts typte ik in gedachten een verslagje van mijn dag.

Maar vandaag ben ik weer op post.  Na een woelige nacht van gepieker en getob.  Jawel, jawel, de plooien waren gladgestreken.  Maar ... 

Het lijkt alsof mijn hoofd op ontploffen staat, en ik zou zo graag even de stekker uittrekken en even aan niets denken.  Mijn kronkels maken alles tot chaos, en my God dit moet er even allemaal uit.  Ik wil er niet over praten want dan klinkt mijn gedachtengoed zo banaal, terwijl het voor mij echter alles behalve een banaliteit is.

Gisteren stootte ik toevallig op een mail van zijn ex.  Ik was nieuwsgierig (that's just me) en opende hem.  Het was een gewone mail over een oude rekening ofzo, details zijn me ontgaan, maar de aanhef van haar mail brandde in mijn netvlies: "hey mop".  Op het moment dat ik het las, had ik niets liever gewild dan de klok te kunnen terugdraaien.  Waarom had ik nu op enter gedrukt?  Mijn maag keerde, en de tranen bolden over mijn wangen.  "mop" het klonk zó vreselijk intiem, en ik, ik voelde me een buitenstaander.
Later werd ik razend, en ben ik maar gaan uitwaaien, ik wilde niet thuis zijn als hij thuiskwam van het fietsen.  Ik wilde niet boos worden op hem, zij had hem tenslotte mop genoemd.  Maar hij was wel boos.  Omdat ik wéér jaloers was, hij schreeuwde zelfs aan de telefoon.

Ik heb erover gezwegen, maar vannacht om 3u lag ik klaarwakker in bed.  Die 2 woorden schroeiden mijn hersenen als een hete pook.  De intimiteit ervan raakt me in het diepst van mijn zijn.  Hij is mijn ventje niet meer de hare.  Ik spreek Platsmoel ook niet meer aan met een koosnaampje en vice versa. 

Hij begrijpt het niet.  Dus ik heb het ook opgegeven om er opnieuw over te beginnen.  Hij laat me niet meer weten als hij contact heeft met haar, want hij weet hoe jaloers ik dan ben.  Zelf wil hij ook niet meer weten wanneer ik Platsmoel nog hoor (zelden trouwens), dan kan hij er ook geen last meer van hebben.
Waar zijn we dan in godsnaam mee bezig?
Ok, ik kan erg jaloers reageren.  Ik zie hem graag, ik ben bang hem te verliezen.  Maar ik herinner me dat gezegde over zand in je handen.  Ik mag niet overreageren, want zo drijf ik hem nog verder weg natuurlijk.  Op zich, kan ik ermee leven dat ze elkaar nog horen, maar die mop ...  heeft me bij de keel gegrepen.

Iedereen van onze leeftijd heeft een verleden in de liefde, ik heb zelfs een strafblad in de liefde.  Maar de schimmen uit het verleden kunnen grote kloven creëren, zonder dat ze het misschien zelf beseffen of willen.

09:57 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: schimmen, verleden, ex, mop |  Facebook |

Commentaren

welkom terug hey,persoonlijk vind ik ook dat zoiets niet kan,ik ga mijn ex ook geen koosnaampjes meer gaan geven en zou ook jaloers zijn,is een grens die overschreden wordt.En dat gezegd van dat zand in je hand kan dan wel kloppen maar ik vind niet dat je overdrijft.En ik weet dat mijn vriend daar net zoals ik op zou reageren.
groetjes!

Gepost door: Peggy | 21-01-08

Effe tegenspreken Ben het niet eens met Peggy, en ook niet helemaal met jou zelf...
Vanuit de twijfels die er al waren, begrijp ik je natuurlijk heel goed, maar schat, pas in godsnaam op met die jaloezie!! Als hij wel zou weten telkens je Platsmoel hoort/ziet en hij zou telkens jaloers of achterdochtig reageren, zou je hem na een paar keer wel de kop kunnen inslaan, dus andersom geldt dat ook... Niets zo frustrerends als alles 'volgens het boekje' doen en toch niet geloofd worden door je vriend(in), hoe hard je ook probeert...
Los daarvan; dikke knuffel ;)

Gepost door: Nina | 21-01-08

Ik schaam mij een beetje.... ...en da's misschien wel een beetje overdreven maar ik was zodanig aan het wachten op weereens een postje van je, en nu lees ik dit alles... én ik had er ook niet meer aan gedacht dat jullie in Ischgl zaten om eerlijk te zijn. Hing er daar dan ook 'ellentriek' in de lucht of ging het beter? Of is het vuur der piekeren en tobben enkel gisteren bij die mail beginnen oplaaien?

Misschien heeft Nina ergens wel een punt, maar anderzijds, euhm neen, die 'mop' kan er nie door. Gewoon NIET. Da doet ge toch gewoon nie! Stomme trut!!!! (nee da's nie tegen u, maar tegen zijn ex...) en anderzijds.... het is niet gezegd dat D. ermee akkoord gaat dat ze hem nog zo noemt ook hé, dus wees er toch voorzichtig mee als je hem niet kwijt wilt... Teveel jaloersheid is nooit goed.... Te weinig ook al niet. Alles waar 'te' voorstaat is eigenlijk niet goed...

"toevallig" zijn mails openen... tjah, da's toch een beetje (veel) teken van achterdocht hé... een relatie is in de eerste plek toch gebaseerd op wederzijds vertrouwen, niet? Maar ik wil -verre van- alle schuld in je schoenen schuiven... Misschien dat er ergens nog een paar zaken zijn die je zo wantrouwig máken..?
Ik weet het niet...

In elk geval, hou u sterk hé meiske! x

Gepost door: Cijferkes | 21-01-08

Zeer herkenbaar, die jaloersheid. Ook ik ben schuldig daaraan. En 't is waar wat de anderen zeggen: oppassen daarmee. Maar ik weet ook dat het niet zo gemakkelijk is. Zou het zeker niet kunnen laten die mail te openen... sterk dat je toch geprobeerd hebt om te gaan "uitwaaien". En D's reactie is natuurlijk ook verstaanbaar.
Alle preken erbuiten gelaten, ik lees je en ik begrijp. Een luisterend oor... da's wat een blogje ten slotte is.
Dikke knuffel X

Gepost door: Lentesneeuw | 21-01-08

De commentaren zijn gesloten.