30-11-07

Vrijdag: een doel

 

Hoe zwaar de tocht, hoe donker de weg, hoe moeilijk het pad, ... zo lang je een doel voor ogen hebt, kan je niet anders dan verder stappen.

Op dit moment ben ik halverwege.  De weg was niet eens zo zwaar, een gering aantal obstakels, maar de moed om door te zetten overwon de verleiding om op te geven.

] 4 kilo, het lijkt niet veel, het klinkt niet veel, maar ik kan het zien en voelen.  Ik voel me beter in mijn vel.  Mijn broeken hebben weer ademruimte, mijn buikje is bijna weg.  Mijn energiepeil bereikt hoge toppen, ik slaap beter 's nachts, ...  Mijn doel is nog niet bereikt, ik wil minstens nog 4 kilo af.
Maar eerst een weekendje zee, met D., schoonzus en haar vriend: mountainbiken, wining & dining, ...

] op 11 december mag ik dan eindelijk naar de rechtbank.  Om de echtscheiding van Platsmoel volledig op gang te zetten.  Een stap dichter naar een leven zonder zijn naam gelinkt aan de mijne.  En eens die papierhandel in orde is, en het huis verkocht is, mag hij een kleine herinnering worden, achteraan in mijn hoofd.  Zoals een doos spullen die je op zolder zet, en waarvan je vergeet dat ze je nog hebt, of ooit hebt gehad.  Zodat ze stilaan verdwijnt onder laagjes stof en spinnenrag.

] mijn lieve D., hij is mijn levensdoel.  Hij is mijn steun, mijn troost, mijn rots, mijn beste vriend, mijn minnaar, ...  Naast en met hem wil ik oud worden.  Maar eerst wil ik plannen maken met hem, dingen verwezenlijken, dingen opbouwen ...  Ik zie hem graag, mijn lieve D.

09:05 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: doel |  Facebook |

28-11-07

Woensdag: cijfers

Na het betreden van heel wat plateaus, het eten van proteïne-pannekoeken, shakes, repen, vanille toestanden, liters water, bergen sla ...  Heb ik eindelijk een resultaat:

* gewichtsverlies: 3 kilo
* buikomtrek: - 5 cm
* borstomtrek: - 1,5 cm
* knieomtrek: - 1 cm
* bilomtrek: - 2,5 cm

And still counting ...

 

10:19 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dieet, afvallen, resultaat |  Facebook |

26-11-07

Maandag: Fight @ work

 

Van je collega's moet je het hebben.  D. had me al duizend keer gewaarschuwd dat je hier geen hond kan vertrouwen, maar ik hier, dacht dat mijn "mensenkennis" (achteraf bekeken: hilarisch, yes I know) me niet voor het lapje hield deze keer.

NOOIT neem ik nog een collega in vertrouwen.  Want wie heeft hier vandaag uiteindelijk de boter gegeten, jawel, Chaoot herself.  Telefoontje van de grote baas, of ik even naar de bar wou komen (ik voelde de bui al hangen), en daar kreeg ik de keuze, meteen buiten of een zware verwittiging.  Mijn stoute zelf wou het erop wagen om "meteen buiten dan maar" te antwoorden, maar ik heb mezelf maar ingehouden.  Roepen, tieren en brullen, maar ik bleef gewoon zitten.  Ik twijfel er zelfs aan of hij dat laatste wel meende, gezien zijn alcoholverbruik (zo'n paar liters per dag), kon het natuurlijk wel zijn dat zijn laatste Martini hem was misvallen.
Diensthoofd (indeed, bloemkoolborst aka okselvijver) stond naast hem als een geslagen hond.  Ik weet zeker dat ze de stiksels in het tapijt stond te tellen!

Een jaar geleden zou ik in tranen zijn uitgebarsten, nu heb ik (tot mijn grote verbazing) het hoofd koel gehouden.  Weet je, 't is niet het einde van de wereld, ik heb een solide basis gevonden, een ruggesteun, een troost en toeverlaat, een rots: D.
Hij zal me hoogstwaarschijnlijk zeggen dat ik dit aan mezelf te danken heb, maar ook begrip hebben voor mijn kant van het verhaal.  Me zeggen dat het een lesje moge wezen en that's it!

Het is niet zozeer het gebrul van de baas, maar het mes in mijn rug dat zeer doet.  Tenslotte wint de persoon in kwestie er niks mee.  Maar ok, zij  (jaja, natuurlijk is het een vrouw) wil over lijken gaan, I'll join the club.  Nee, ik ben geen vuile speler.  Maar het mens in kwestie zal het zich nog berouwen.  One way or another. 

Maar soit, ik ben niet uit op wraak.  Daar bereik ik niets mee.  Ik doe wat D. altijd zegt: zwijgen en negeren.  "Met zwijgen kan je de duivel kloten", zegt ie.  And that's exactly what I'm going to do ... en verder solliciteren natuurlijk.

11:14 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: solliciteren, werk, fight, mes, negeren |  Facebook |

23-11-07

Vrijdag: Attention please!

 

Aandacht, of laat me zeggen, het gebrek eraan, was gisteren het thema huize chaoot.  Wat zeg ik, de ganse week al.


Nee, ik wil niet klagen over D., ik ben er nog steeds van overtuigd dat hij het beste is wat me ooit kon overkomen!  Ik mag ook niet vergeten dat hij me deze week drie (!!) nieuwe handtassen meebracht!  Eén voor één juweeltjes, want smaak, dat heeft ie wel.  Hij is een schatje, mijn schatje.

Maar, ik wil toch zeuren, even giftige gele gal spuwen, zoals alleen vrouwen dat kunnen.  Mezelf beklagen tot mijn zelfmedelijden groot genoeg is.  Wetend dat ik van een mug een nijlpaard maak, en wetend dat ik me nog steeds voel als een nijlpaard, ook al ben ik ondertussen een plateau lager geraakt en week ik nu nog 68 kilo.

Een hele week al, heeft D. na het eten steevast een date met zijn laptop.  Op zich kan het me niet zoveel schelen, zolang ik me ook maar nuttig kan bezighouden met bijzonder interessante taken als afwassen en strijken, of gewoon als een zombie naar één of andere melige soap staren op televisie.  We hoeven niet de hele avond op elkaars schoot door te brengen (alhoewel ... Tong uitstekend), maar ik eis toch graag wat aandacht op.  Al is het maar samen naar "de slimste mens" kijken of praten over koetjes en kalfjes.

  Helaas klonk mijn verzoek bijzonder vaag in zijn dovemansoren.  De laptop bleef netjes op zijn schoot, en ik (koppig als ik ben) wilde niet smeken om wat tijd bij mij door te brengen.  Pyjama aan en hop op weg naar boven.
Ah nee hé, niet gaan slapen!  Nee, D. wilde liefst van al dat we gezellig met z'n drietjes in de sofa zouden hangen.  Sorry, no can do, ik knuffel niet met laptops erbij, zie het maar als vrijen met je sokken aan.

Ik wilde zijn onverdeelde aandacht, zijn ogen op mij gericht, zijn armen om me heen.  Hij wilde surfen op het net, auto's zoeken, ...

Laat ons zeggen dat geen van beiden zijn zin heeft gekregen.  Allebei zeilden we naar een kant van het bed (verbazingwekkend hoe groot ons bed is, meestal liggen we samen op een kleine vierkante meter).  Ik wilde wel in zijn armen kruipen, schuilen voor mijn boze zelf, maar ik wilde de eerste stap niet zetten.  Flink volhouden dat ik écht boos was, laat hem maar over de brug komen als eerste.  En als ie dat dan deed, dan negeerde ik zijn lieve aai over mijn kont.  My God, wat ben ik een koppig diertje.  En hoewel ik mezelf erop betrap, en me ontzettend schaam voor mijn (weliswaar tijdelijke) gevoelloosheid, blijft mijn koppigheid de bovenhand halen.

Zou het de honger zijn?

09:53 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: aandacht, negeren |  Facebook |

22-11-07

Donderdag: plateau's

 

"Het verliezen van uw gewicht gebeurt in plateau's", miljaar, ik zit nog steeds op plateau 1.  Jaja, ik weet het wel, ik mag me niet elke dag op de weegschaal ploffen, maar het is zo verleidelijk!  Nou ja, tot de cijfers erop verschijnen, dan voel ik mezelf helemaal niet verleidelijk.

"Djeezes" dacht ik toen ik gisteren in de spiegel gluurde.  Ik heb een appelkontje met een sinaasappelschil eromheen (cellulitis), een buikje, dikke bovenarmen, zelfs kleine rolletjes op mijn rug, ...  Wat ziet D. toch in mij?  Ik zie er allesbehalve appetijtelijk uit.

11:22 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: dik, dieet |  Facebook |

21-11-07

Woensdag: afkicken

Maandag ging het goed.  Misschien iets te goed.  Maar wat wil je, mijn lichaam zat nog boordevol suikers van het voorbije weekend.  Gisteren daarentegen ... ging het goed tot na de middag.  's Ochtens had ik een vanilleshake gedronken, om 11u mijn toffee-reep (allemaal héél erg lekker!), bij de lunch dan soep en een omelet met kaas (die laatste heeft wat op mijn maag gelegen).  Tegen de avond zat ik als een zombie voor mijn PC.  Zo wit als een laken, bonkende hoofdpijn (zouttekort), misselijk (van de honger), ik leek wel Pete Doherty die 24 uur zonder heroïne had gezeten.   Alleen had ik een afkick van de suiker.

Maar vandaag, voel ik me weer ok, en ik hoop dat het zo mag blijven.

Ondertussen gaf de weegschaal 900 grammetjes minder aan dan maandagmorgen ... way to go girl!

10:04 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: proteinen, afkicken, suiker, dieet |  Facebook |

20-11-07

Dinsdag (2): gewoon grappig

cat1

14:06 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kat |  Facebook |

Dinsdag: diëten

 

Story of my life: diëten.  2 jaar geleden ben ik door stress 14 kilo afgevallen.  Na de ontmoeting met D. (laten we mijn ventje zo noemen vanaf nu) zijn er natuurlijk een aantal kilootjes bijgekomen van uitgebreid aperitieven, lekkere etentjes, laatavond snoeperijen, ...

Dus, vanaf gisteren zijn we op diëet, proteïnedieet.  Het heeft bij D. al een keertje goed geholpen toen hij net voor het seizoen (wielrennen) 10 kilo kwijt moest.  Dus, als hij dat kan, ik ook!
Gisteren dus op de weegschaal gestaan en met de lintmeter onze buikjes en billetjes gemeten.  My God, ik ben een fatass.  Ok, ik ben geen olifant, en een lichaam als topmodel zal ik nooit hebben, maar er MOET wat af.  Ik kan er geen getal op plakken, enkel een minimum: 5 kilo.

Wat mag ik NIET eten: brood, aardappelen, pasta, rijst, fruit, melk, alcohol, suikers, ...  Wat mag ik dan wel eten?  Drie zakjes per dag (je hebt pannekoeken, omeletten, shakes, repen, pasta, ...) en een reep, aangevuld met extra vitaminen en vezels.
Eerlijk?  Zo erg is het niet.  Je mag groenten eten zoveel je wil, dus massa's soep, wokjes, ...  En wat meer is, ik was vanochtend al bijna 1 kilo af.

 

10:43 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: proteinedieet, afvallen |  Facebook |

17-11-07

Zaterdag: Confession

 

Een tijdje geleden al, vertelde ik Hem over "chaoot".  Hij is niet geboren in de blog/chat/... generatie, dus was dit best wel nieuw voor hem.
Af en toe heb ik er spijt van, want ik kreeg niet meteen de reactie die ik had verwacht.  Ik heb er ook echt geen idee van hoe vaak hij hier vertoeft en of het hem uberhaupt wel interesseert wat ik hier neerpen.

Misschien verwacht ik teveel.  Hij hoeft geen reactie op het blog achter te laten, hell no!  Maar es een keertje thuiskomen en me aanspreken over iets wat ik heb geschreven...  Als bewijs dat het hem geraakt heeft of gewoon dat hij af en toe de moeite neemt om eens in mijn hoofd te kijken.

Ok, Hij pleit voor open communicatie.  Alles uitspreken en uitpraten op het moment zelf.  Ik die dacht dat ik overal en altijd rechtuit kan praten over mijn gevoelens ... hm hm, dat viel dik tegen.  Want eigenlijk ben ik maar een gesloten boek.  Bang om open te gaan, mijn hart bloot te leggen en het risico te lopen dat er iemand op trapt, het breekt ...

Het lijkt niet logisch dat ik dat hier af en toe wel durf.

11:25 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-11-07

Donderdag: Helen Thomson schreef:

"Het is heerlijk om dag aan dag wakker te worden, je hand uit te strekken, en te weten dat het geen droom is.  Dat je er altijd bent voor elkaar."

 

10:48 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

12-11-07

Maandag: lachen

 

Vanochtend raakte ik niet uit bed:

* ventje had heel de nacht lekker warm tegen me gelegen;
* de verwarming stond nog op weekend-module, met als resultaat dat het steenkoud zou zijn beneden;
* vandaag hebben 3 mensen vakantie waarvoor ik back-up mag spelen;
* ik was Mini vergeten tanken (hoewel, dat is eigenlijk een reden om er sneller uit te komen);
*
één keer ik uit bed ben, het weekend écht voorbij is;
* het weer een dag dichter is naar het moment dat ik moet samenzitten met platsmoel (zo heet mijn ex hier voortaan) en zijn ouders (lees: platsmoel en zijn vriendjes).

Jaja, platsmoel, bijna 35 jaar en geboren loser heeft na 7 maanden de kracht nog niet gevonden om gewoon alles met mij te regelen en zo zonder brokken te maken te scheiden van mij.  Hij is gaan uithuilen bij mamie en papie en daarom vinden zij het nodig een meet & greet te organiseren tussen ons en de ouders (my God ...).
Morgen is het dus zover.  Na maanden zie ik hem opnieuw, hem en zijn onuitstaanbare vader: moeial.  Die laatste heeft al achter onze rug afspraakjes gemaakt met het immo-kantoor in verband met ONS huis.  Daarover zal het dus vooral gaan.  Platsmoel zelf wil 5 maanden nadat hij over de gemeenschappelijke IKEA-dressing zei: "pak hem maar mee, ik kan er niets mee aanvangen" toch opeens 500 € cashen.  Want: "het is niet eerlijk".

Het wordt dus een zwarte dag in week 47 van mijn 26ste levensjaar.

Uiteraard hebben we afgesproken op neutraal terrein (my call): een brasserie.  Geen haar op mijn hoofd dat er ook maar aan denkt om na de onderhandelingen nog te blijven om een hapje te eten, maar bij moeial thuis in de living gaan zitten is geen thema.

Naast dat alles, mag ik niet klagen.  Toen ventje me dit weekend vroeg waarom ik zo breed glimlachend rondliep, durfde ik geen kleur te bekennen.  Uit angst dat als ik het zeg, het straks weer helemaal anders wordt.  Alsof ik door het uit te spreken, er meteen een vloek op laat rusten.

Maar het is wat het is.  Ik ben gelukkig.  My God, echt gelukkig.  In mijn relatie met ventje.  Na een woelige periode.  En daarom lachte ik breed.  Gewoon tijdens een autoritje naar de garage, tijdens het ontbijt, als ik hem in bad zie zitten, als ik hem naast me voel liggen, ...  Verdomme, wat zie ik hem toch graag!

 

10:52 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ex, lachen, platsmoel, moeial, ventje |  Facebook |

07-11-07

Woensdag: Corny

 

Zoals ik al hoopte, is de dag geëindigd met een happy end 's avonds. 

Mijn ventje en ik zijn in de Siniscoop naar de avant-première van "Vermist" geweest.  Ik vermoed dat ik evenveel opzij heb gekeken naar mijn ventje, dan dat ik naar het scherm heb gekeken.  Waaraan verdien ik zo'n lekker, lief ding? 

Thuisgekomen, zijn we knusjes, dicht tegen elkaar in slaap gedommeld.  Zijn armen rond me, zijn warme adem in mijn hals.  Een gevoel van geborgenheid in een warm en veilig nest.  Bij hem kan ik thuiskomen, hij is mijn haven en mijn rots, waar ik me als kleine zeester tegenaan kan vleien.

Ik weet het, het klinkt melig en poederachtig ... but I can't help it.

11:01 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: melig, corny |  Facebook |

06-11-07

Dinsdag: bad start

 

Vanmorgen ben ik uit bed gesukkeld.  Niet dat ik te laat in bed was gekropen, ik had de voorgeschreven gezonde uurtjes geslapen, maar het was de tegenzin om naar het werk te vertrekken, om in de file te staan suffen, om me te ergeren aan de slak voor me en de lul achter me die met zijn "oh wat heb ik een dure BMW"  lijkt te willen voortduwen als ik niet snel naar links opschuif ...

De file, dat viel nog mee.  Het aantal slakken en lullen op de weg was aanzienlijk.  Dus mijn humeur zakte nog net niet onder nul toen ik op het werk de deur van mijn bureautje openstak, mijn kwakende en kwetterende collega ontweek en me neerplofte.
Helaas, het zwaard van Damocles viel uiteindelijk toch, toen ik mijn mail opende.  Mevrouwtje Bloemkoolborst en okselvijver (lees diensthoofd) had een mailtje gestuurd gisterenavond met allerlei prangende vragen en valse beschuldigingen.  Gisteren had ik verlof, dus moest zij dubbel werken, en dat mag ik dan uiteraard een dagje later bekopen.

EN alsof dat nog niet voldoende was, kreeg ik te horen dat ex weeral iets niet betaald had.

RESULTAAT: humeur ver onder het vriespunt.  Een slechte start en alles is om zeep.  Vanavond staat er quality time met het ventje op de menu, hopelijk kan die bad start gecumuleerd worden met een happy end van de dag.

11:41 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) | Tags: boos, slechte start, file, werk |  Facebook |