17-11-07

Zaterdag: Confession

 

Een tijdje geleden al, vertelde ik Hem over "chaoot".  Hij is niet geboren in de blog/chat/... generatie, dus was dit best wel nieuw voor hem.
Af en toe heb ik er spijt van, want ik kreeg niet meteen de reactie die ik had verwacht.  Ik heb er ook echt geen idee van hoe vaak hij hier vertoeft en of het hem uberhaupt wel interesseert wat ik hier neerpen.

Misschien verwacht ik teveel.  Hij hoeft geen reactie op het blog achter te laten, hell no!  Maar es een keertje thuiskomen en me aanspreken over iets wat ik heb geschreven...  Als bewijs dat het hem geraakt heeft of gewoon dat hij af en toe de moeite neemt om eens in mijn hoofd te kijken.

Ok, Hij pleit voor open communicatie.  Alles uitspreken en uitpraten op het moment zelf.  Ik die dacht dat ik overal en altijd rechtuit kan praten over mijn gevoelens ... hm hm, dat viel dik tegen.  Want eigenlijk ben ik maar een gesloten boek.  Bang om open te gaan, mijn hart bloot te leggen en het risico te lopen dat er iemand op trapt, het breekt ...

Het lijkt niet logisch dat ik dat hier af en toe wel durf.

11:25 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.