29-10-07

Maandag: we meet again ... unexpected

Na een woelige week met mijn ex: ruzies aan de telefoon, nijdige e-mails, ...  was hij toch tot inkeer gekomen dankzij een telefoontje met mijn vader.  Blijkbaar de enige naar wie hij dezer dagen nog luistert.

Het weekend stond op het menu, en mijn ventje en ik zouden elkaar niet veel zien.  Zondag wilde hij de herfstrit rijden, dus had ik besloten om met mijn broer naar de plaatselijke voetbalploeg te gaan kijken, pintje drinken, catchin' up, ...  Tijdens de rust holden we de kantine binnen om even op te warmen.  Toen ik aan het begin van de tweede helft mijn glas ging binnenzetten, zag ik hem zitten.  De lul.  Aan de toog op een kruk, bij een hoopje koters die beslist 15 jaar jonger waren dan hijzelf.  Pinten hijsen en ruige verhalen vertellen.  Jakkes, mijn maag keerde en ik maakte mezelf uit de voeten.

De hele tweede helft lang piekerde ik erover om na de match opnieuw de kantine in te duiken.  Uiteindelijk heb ik toch besloten me erover heen te zetten, en mijn broertje een namiddagje met zijn zus te gunnen.  Ik wilde me niet laten kennen.  Met mijn neus in de lucht en een ietsje te hautain liep ik hem en zijn aanhangers voorbij.  Eat this djerk!

12:17 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

27-10-07

Zaterdag: nasmaak

We hebben ruzie gehad.  Gisterenavond.  Ik heb geen zin om details neer te schrijven, ze zijn slechts een nuance van wat er écht werd gezegd.  Tenminste, dat is mijn visie.

Vanochtend werd er niks meer over gezegd.  Maar we dansten er omheen als vuurvliegjes rond de vlam.  Ik ben er zeker van dat het ook nog bij hem nazinderde.  Meestal ben ik 's ochtends alles vergeten, als het om een banale ruzie gaat tenminste.  En dat was het misschien ook voor hem: banaal.  De laatste week hebben we niet één avond écht voor onszelf gehad, iedere weekavond hadden we iets op het programma.  Dus had ik gehoopt om vrijdagavond de schade in te halen.  Helaas.  Hij zag de teleurstelling, hoe goed ik ze ook probeerde te verbergen.  Het hek was van de dam.  Hij kon het niet hebben.  "Binnenkort doe ik alleen nog mijn goesting" is het zinnetje dat me niet loslaat.  Ik stond in het deurgat aan de grond genageld.  Sprakeloos.  Tranen rolden over mijn wangen.  Mijn hoofd tolde.  "Het is altijd wel iets."  Hopla ...  En ik die de laatste tijd zo fier was over mezelf, ik die zo hard mijn best deed.  Illusies zijn het.  Voor hem is het weeral niet goed genoeg.  Ik ben niet goed genoeg.

Ben ik te druk, ben ik te aanhankelijk, ben ik niet lief genoeg, is het huis niet netjes genoeg, kook ik niet lekker, vindt hij me niet meer aantrekkelijk, ...

Helemaal in het begin, had ik moeite met het feit dat hij zo ondersteboven van me was.  Nu lijkt dat zó ver weg.  Misschien dacht hij dat hij na een redelijk kille relatie een aanhankelijk en gevoelig meisje nodig had, maar beseft hij nu dat hij zelf zo niet is. 

Ik voelde me teveel.  Mocht ik gekund hebben, ik liet mezelf verdwijnen.  Ik had mezelf weeral eens verkeerd ingeschat.  Mijn zelfbeeld zakte weer onder het vriespunt.

Waarschijnlijk vindt hij het belachelijk, dat ik zoveel belang hecht aan een zinnetje.  Maar hey that's me.  En misschien zijn we dan toch niet gemaakt voor elkaar?

08:58 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ruzie, verdriet, banaal |  Facebook |

26-10-07

Vrijdag: enough is enough

Het is genoeg geweest.   Verdomme.  Geroepen heb ik, tegen mijn ex, omdat ik het beu ben.  Ik heb hem verwenst, verwens hem nog steeds, ik haat hem, en als ik zou mogen ik deed hem wat aan.  7 maanden nadat we uit elkaar zijn gegaan, slaagt hij er nog steeds in mij te kl*ten.  Hij geniet ervan.

Ik heb zin om te huilen, zin om me af te sluiten, van alles en iedereen.  Ja echt wel van iedereen.  Ik wil alleen zijn.  Mezelf beklagen, de tranen over mijn wangen voelen rollen, onder mijn donsdeken kruipen en me eenzaam voelen.

11:01 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-10-07

Donderdag: chaotisch

Mijn bureau, is een chaos.  Papieren her en der.  Twee zieke collega's, dus veel werk, te weinig tijd, en nog veel minder goesting.

Mijn hoofd, is als logisch gevolg daarvan, nog chaotischer dan anders.  Welke prioriteiten stellen: wat kan wachten, wat moet eerst, ...

Mijn huis ... is netjes.  Huh?  Jawel, écht wel.  Gisterenavond heb ik de ganse benedenverdieping gepoetst.  Nadat ik bolognaisesaus had gemaakt, cocos-cake had gebakken, de afwas had gedaan, ben als ik als een heuse tornado door het huis gewaaid.  En als klap op de vuurpijl heb ik nog een set lakens gestreken.  Fantastisch, zo'n opgeruimd en opgekuist huis.
Is that really me?  Inderdaad ja, chaoot nummer 1 die elke woensdag het huis poetst, regelmatig strijkt, ...  It's really me!

Hah!

12:13 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-10-07

Woensdag: woedend, razend, ...

Nee nee, niet op mijn ventje.  Integendeel.

Wel op mijn ex.  God wat is hij een kwal, ongelofelijk, onvoorstelbaar dat ik zo lang bij hem ben gebleven.  He's the king of irritation, en op de koop toe nog oerdom ook.

Zo vertrekt hij binnenkort naar het buitenland om er te werken (zijn 4de job in nog geen jaar tijd) en heeft hij me dat pas vorige week laten weten.  En omdat het nogal moeilijk is om van Noord-Frankrijk naar Antwerpen te komen om te tekenen, zal hij zijn lief volmacht geven om op de rechtbank te tekenen.  Schreeuwen  As if ...
Alles moet ik regelen, want als ik hem ook maar 1 ding laat doen, loopt het ofwel in het honderd, ofwel doet hij het gewoonweg niet.  De lul.

Tegenwoordig hebben we de meest belachelijke discussies en het enige wat hij doet is de bal terugkaatsen met steeds dezelfde woorden.  Mocht hij hier nu voor me staan, ik deed hem wat aan.  Onvoorstelbaar hoe ik hem haat.

13:25 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: boos, kwaad, gefrustreerd |  Facebook |

22-10-07

Maandag: so wrong

Hoe komt het toch dat elke keer als ik vertel over hoe goed het momenteel wel gaat tussen ons, er een paar dagen later weer een haar in de boter zit?

Gisterenavond kwam hij thuis met mijn vader en broer na een dagje VIP-cyclocross in Kalmthout.  Hij zag er uit om op te eten.  Super gekleed in G-star outfit, haartjes in de plooi, ...  Maar van zodra hij binnen was hing er spanning.  Eerst een steekje onder water over mijn gewicht.  Ok, misschien niet slecht bedoeld, maar het was raak.  Daarna aan tafel had ik het gevoel dat hij alles wat ik zei moest afdoen als overdreven of onwaar.  Ik veronderstel dat ik ondertussen al lichtgeraakt was geworden.

Thuis gekomen escaleerde de boel, en kreeg ik de boodschap "shut up".  Vanmorgen was de spanning nog steeds te snijden, want op het eerste wat ik zei, kreeg ik meteen een sneer.

Het doet pijn, want ik zat met een goed gevoel in mijn buikje.  And once again, I failed.  Ik zag het aan zijn blik, zijn ogen, ze spraken boekdelen.  Ze keken zoals ze een aantal weken geleden keken, geambeteerd, alsof ik een irritant iets was dat eigenlijk in de weg liep.

Als klap op de vuurpijl, had ik gisteren in een verliefde bui briefjes opgehangen.  Eén in de schoenkast, ééntje op de badkamerspiegel en ééntje op zijn computer.  Om hem te vertellen hoe graag ik hem zie.  Die hebben dus hun effect gemist, hij heeft er zelfs niks over gezegd.

Ik heb hem vanmorgen dan toch maar een dikke knuffel gegeven, en een hoop lieve zoentjes, maar de situatie blijft tussen ons in hangen als een dikke dichte mist.  Ik ben met lood in mijn schoenen in mijn auto gestapt en ben als een zombie naar het werk gereden.  En zo zit ik hier nog steeds.  Zombie te wezen ...

08:35 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: verdrietig, ruzie, briefjes |  Facebook |

19-10-07

Vrijdag: "bad hair day"


Er zijn zo van die dagen ... 

Vanmorgen te laat opgestaan, want eigenlijk wilde ik de afwas van de avond ervoor nog doen, mijn haar wassen, drogen, ...  Maar er waren 2 handen die me zachtjes vasthielden en een warm lijf waarvan ik niet genoeg kon krijgen.  Resultaat: ren je rot, snel douchen, aankleden, geen tijd voor de afwas, geen tijd om bokes te smeren, ... hurry hurry en toen ik dan in mijn autootje wilde stappen, bleek dat de buurtkatten onze vuilzak als feestmaal hadden opgevreten.  Althans het eetbare erin, de rest hadden ze ten toon gespreid op de oprit.  (Mijn fout want ik had die de avond ervoor tijdelijk aan de achterdeur gezet tijdens het poetsen, ... )

Terwijl ik als opgejaagd wild in mijn auto sprong, heeft mijn arme schat alles opgeruimd, de afwas gedaan, en op de koop toe boterhammetjes gesmeerd.  Er zitten zelfs 2 lekkere verrassingen in mijn brooddoosje.  Waar heb ik hem aan verdiend?  Wie had ooit gedacht dat ik het totaalpakket in mijn schoot geworpen zou krijgen, en bovendien een lekker pakketje dat me nog graag ziet op de koop toe.

Ik had kunnen schrijven, er zijn zo van die dagen ... dat alles lijkt mis te lopen.  Maar ik wil alleen het mooie van mijn hectische ochtend in de verf zetten; er zijn zo van die dagen dat ik smelt voor mijn ventje, om al wat hij voor me doet.  Mmmm....

11:25 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: liefde |  Facebook |

17-10-07

Woensdag: surprised!

 

Het was een verjaardag zoals ik er ééntje zou organiseren.  's Avonds had hij nog snel 2 pakjes op tafel gelegd, en een superlieve boodschap op het whiteboard geschreven.  Achter de flesjes Duvel in de ijskast had hij een flesje bubbels verstopt ...  Ik had geen zin om te vertekken naar het werk.

De grote verassing zou voor 's avonds zijn.  Ik mocht dus nog een hele dag nagelbijten en piekeren.  Maar het wachten was de moeite waard, want toen ik 's avonds ons favoriete restaurantje met hem binnenliep, zag ik dat er al 4 mensen aan onze tafel zaten te wachten met champagne: onze ouders.  Het was een heel emotioneel moment, aan de ene kant omdat ik dat absoluut niet had verwacht, aan de andere kant omdat dit toch wel betekende dat mijn gevoel me niet bedriegt.  Hij zou dit niet doen als hij zich niet goed zou voelen bij mij.

Het hele weekend was een zaligheid, temeer omdat het weer ons nog meer liet genieten.  Zondag zijn we gaan mountainbiken aan zee, en hebben we ons 's middags genesteld op het zonnigste terrasje van Damme, De Pallieter.

En alsof de dag nog niet fantastisch genoeg was, nam mijn ventje me 's avonds mee naar De Lekkerbek om daar ons magisch weekend op een gepaste manier af te sluiten.

Het was een weekendje uit de boekjes, en ik, ik ben een gelukkige chaoot.

09:06 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weekend, verjaardag, verrassing, gelukkig, verliefd |  Facebook |

11-10-07

Donderdag (2)

Het is helemaal veranderd tussen ons.  Komt het door mijn afspraak met mezelf?  Ik weet het niet.  Waarschijnlijk wel.  Het zal best aangenamer vertoeven zijn in mijn buurt nu ik opnieuw wat rust heb gevonden.

Ik zie lichtjes in zijn ogen als hij me passeert, ik krijg lieve geheimzinnige lachjes in het voorbijlopen, we zijn opnieuw intiemer.

Ik ben opnieuw in evenwicht, gebalanceerder, hoewel de ene dag hel ik wat meer naar links, de andere wat meer naar rechts.  Ik ben en blijf een chaoot ...  een verliefde chaoot ...

15:51 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: verliefd |  Facebook |

Donderdag: Surprise me!

Verrassen.  Het is nog nooit gelukt.  Niemand heeft me ooit al compleet kunnen verrassen.  Althans, niet voor mijn verjaardag.  Elk jaar opnieuw ontdekte ik mijn cadeautjes in een vergeten kast in de garage of op zolder.  Geloof het of niet, ik heb een neus voor dat soort zaken.  Zelfs al werd er een "surprise"party georganiseerd, ik wist het meestal al vóór de genodigden.

Dit jaar zal het ander zijn.  Hij is vastbesloten me te verrassen op mijn verjaardag.  En ook al is dat helemaal overbodig (ik heb enkele weken geleden mijn cadeautje al gekregen), toch ben ik ONTZETTEND benieuwd.  Temeer omdat ik nérgens een aanknooppunt kan vinden over wat er nu precies te gebeuren staat.  Ik heb me reeds suf gepiekerd over de tientallen tips die hij af en toe laat vallen, maar ik kom er niet uit.

Ach ja, morgen wordt ik 26, nog héél eventjes geduld dan maar!

14:49 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verrassen |  Facebook |

09-10-07

Dinsdag: jezelf tegenkomen ...

Ik ben een tijdje bewust vergeten te schrijven.  Het staat haaks op mijn leven als chaoot, maar ik heb me de laatste weken vooral bezig gehouden met nadenken en plannen.  Vooral dat laatste dan.

Ik hoor mensen altijd praten over "zichzelf tegenkomen", en heb pas onlangs beseft wat dat betekent.  Want ook ik ben mezelf tegengekomen.  Opeens stond ik oog in oog met mezelf, alsof ik uit mijn lichaam was getreden en mezelf bezig zag daar beneden.  Ik was niet tevreden over wat ik zag, en als ik niet tevreden ben met en over mezelf, hoe kan ik dan verwachten dat een ander gelukkig is/wordt bij mij?  De eerste momenten zijn ontnuchterend, en tegelijk erg beangstigend.  Is this really me? dacht ik, djeezes, ik zou zelfs geen vriendin van mezelf willen zijn.  Hoe komt het toch dat ik zo doe, zo reageer, ...?  Ik kan mezelf wegstoppen achter het slechte huwelijk dat achter me ligt, aan verzuurde relaties met vriendinnen, ...  Whatever, dat zijn dekmantels!  De enige die verantwoordelijk is voor mijn gedrag, voor wie ik ben en wil zijn, ben ikzelf.

Dus, heb ik met mezelf een afspraak gemaakt, de dag waarop ik en mezelf elkaar tegenkwamen.  Ik draai het roer om.  Ik breng zelf de structuur in mijn leven, ga optimistischer denken, en tel tot 3 vooraleer ik te impulsief dreig te worden in mijn uitspraken.
Het is moeilijker dan ik dacht, dat geef ik toe.  Maar ik voel me gelukkiger, en ik voel dat hij er zich ook beter bij voelt.  A least dat denk ik toch te voelen.

 

09:52 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: structuur, mezelf, plannen |  Facebook |