08-01-08

Het ken-jezelf-stokje

Met dank aan Lentesneeuw mag ik mezelf hier in onderstaande antwoorden figuurlijk blootstellen aan bloglezend Vlaanderen.

Ok, here we go:

1. Wat wilde je later worden toen je nog een kindje was:

Lerares.  Als kind gaf ik op m'n kamertje steeds les aan een onbestaand en onzichtbaar klasje.  Mijn kleerkast gebruikte ik als bord.
Ik hield een namenlijst bij van mijn fictieve leerlingen, en maakte zelf rapporten.
Het is bij een droom gebleven, en af en toe vind ik dat wel jammer: vooral als de schoolvakanties eraan komen.

2. Wat ben je dan uiteindelijk geworden:

Ik ben begonnen als secretaresse op een groot advocatenkantoor in Antwerpen, en heb daarna het administratieve omgeruild voor een meer commerciële job.  De regelmatige lezers weten dat ik sinds kort een nieuwe job heb, dit wordt er ééntje waar organisatie, coördinatie, klantencontact en deadlines centraal zullen staan.

 Breast Gro

3. Hoe wilde je, als kind, er later uitzien:

Ik had niet echt een beeld van mezelf op latere leeftijd.  Ik vroeg me wel dikwijls af of ik wel groot genoeg zou worden en of ik wel degelijk borsten zou krijgen. Knipoog 
En mocht dat laatste niet zo zijn, dan zou ik non worden.  Dus bad ik als 12-jarige elke avond tot God voor een stevig paar borstjes.  (Gelukkig is het zover nooit gekomen, en ben ik trotse eigenares van een C-cup - thank you God!!!)

4. Hoe zie je er nu uit:

Best ok.  Net als het merendeel van mijn geslachts-genoten, vind ik mezelf te dik, vooral tijdens bepaalde periodes in de maand.
Ik ben dan toch nog gegroeid, en wel tot 1m63, ik heb haar tot op mijn schouders (kleur: peper & zout, niet blond en niet bruin dus); grote groene ogen.  De ene dag stap ik met een gerust hart de deur uit, op andere dagen ontwijk ik elke ruit en elke spiegel.

5. Hoe zag de man van je dromen eruit:

In een ver verleden was ik stapelverliefd op Leonardo DiCaprio.  Alle posters, krantenknipsels, ... bewaarde ik in mijn zelf-gefabriceerde Leo-map.  Elk interview op televisie nam ik op video op. en elke film met hem heb ik vast tientallen keren al kwijlend bekeken.  Hij was mijn teenage-crush.  Na een tijdje heb ik hem dan toch vervangen door een echt vriendje. 

6. En wat is het uiteindelijk geworden:

D. natuurlijk.  Iemand die me inspireert, durft tegenspreken, me toejuicht bij overwinningen en moed inspreekt bij tegenslagen.  Soms kan hij erg hard overkomen, achteraf blijkt steeds dat hij dat om de juiste redenen deed.  Ondanks onze wrijvingen van de laatste dagen, wil ik hem nooit meer kwijt.

De kleine komt eraan!

7. Hoeveel kinderen wilde je later en op welke leeftijd:

Pfoeh...  Ik wilde 1 kind.  Omdat ik het als kleuter vreselijk vond om een broertje te hebben.  Hoewel, achteraf bekeken is een broer hebben nu ook weer het einde van de wereld niet, als ik denk aan de Lego-steden die we indertijd gebouwd hebben, en al het kattekwaad dat we uithaalden...

8. Wat is het uiteindelijk geworden, of zal het uiteindelijk worden:

Dat is voorlopig nog onduidelijk.  Ik heb een tijdje gezworen dat ik er geen wilde.  Want wie wil er in deze tijd nog een kind op de wereld zetten?  Misschien kiezen D. en ik voor een kinderloos leven, maar wie weet zetten we op een dag toch een spruitje op de wereld ... we shall see.

9. Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet:

Ik was verzot op "peekespuree met worst" maar dan enkel en alleen om Bomma's wijze.  Want die deed nog een extra klompje boter in de puree.  Wat ik absoluut niet lustte was fruit, je kon me niet erger straffen dan me een glas vers sinaasappelsap voor te schotelen of een mandarijntje.

10. Lust je dat nu nog (niet) of heb je andere favorieten:

Wortelen zijn nog steeds mijn favoriete groente, maar dat zijn ze eigenlijk allemaal.  Fruit is nog steeds not done, maar D. heeft me ondertussen al kiwi's en meloen leren eten.  Verder ben ik gek op pasta's en moussaka.

Voilà, en ik geef mijn stokje graag door aan:
Lucy, Nina en Foxy.

13:55 Gepost door Chaoot in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: stokje |  Facebook |