29-07-08

Time for a fresh start

http://chaoot.wordpress.com/

10:32 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-07-08

We kunnen het, toch?

Vrijdagavond was ik een wrak.  Te weinig geslapen, een ganse dag opleiding gehad van een collega die op vakantie vertrok, ...  Het was dus hoog tijd dat het weekend begon.  Ik belde je op, ik had geen zin om te koken, en je stelde voor om de stad in te trekken.

We nestelden ons op het terrasje van een Argentijns restaurant.  Onze dieetplannen ver achter ons latend, voorgerechtje, hoofdgerecht, flesje wijn.  Daarna wandelden we door de stad, en trakteerde ik je op een ijsje.  Hand in hand, jij en ik.  Zaterdag zijn we in diezelfde stad gaan shoppen, opnieuw héél gezellig en gemoedelijk.
Kortom, het was een zàlig weekend.  Ik heb van elke minuut genoten, maar vooral van jou.

We kunnen het wel, jij en ik, gaan we ervoor?

16:23 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

09-07-08

K*tdag

 Ik ben een deadline vergeten, 't is te zeggen, men heeft me niet verteld over die deadline;

 De omhooggevallen hoofdverkoper van één van onze afdelingen vond het nodig mijn werk wat in de grond te boren;

 Vanmorgen stond ik mijn post te lezen, en vond de boekhouder het nodig om op mijn achterste te kletsen;

 Ik heb mijn kauwgom ingeslikt, en vraag me nu al een tijdje af of dat wel zo ongezond zou zijn als iedereen zegt;

 Mijn prachtige zilveren ballerina's zorgen voor 3 bleinen op mijn tere voetjes, zodat ik hier rondloop als een halve debiel;

 Het duurt nog 6,5 week eer D. en ik 2 weken vakantie hebben;

 And last but not least: wat voor een fucking kutweer is het nu weer in België?  Doe es normaal zeg, het lijkt wel oktober!

 Grrrrr !!!

17:20 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Raar

Gisteren ben ik gaan shoppen.  Alleen, gedachten verzetten, even weg van "ons" en even aan iets anders denken dan: ik ben op dieet.

En toch ... had ik je een cadeautje gekocht.  Iets kleins, maar iets waarvan ik wist dat je het nodig had.  Voor mezelf wat kleine juweeltjes en prachtige zilveren ballerina's.

's Middags thuisgekomen met razende honger.  Het shoppingcenter rook naar ijsjes, pizza's, broodjes, ...  Maar ik heb de pot home-made broccolisoep gepunderd, slaatje gemaakt.
Opgeruimd, gepoetst, gekookt.  En toen klopte je op het raam.  Lachend, happy, ...  Ik moest de voordeur openmaken, raar want meestal kom je langs achter.  Je had een grote doos bij, en met groot bedoel ik reuzegroot.  Een flatscreen-tv had je gekocht.  Zo fier dat je was, het leek wel of de Sint was langsgeweest.

Toen we 's avonds in bed kropen, had je niet gemerkt dat ik wat onder je kussen had verstopt.  Ik vertelde je over het sprookje van "de prinses op de erwt", en toen vond je mijn surprise.  Ik ben tegen je aan gekropen en we zijn in slaap gevallen.
En vanmorgen ben ik vroeg opgestaan om je lunch te maken, ik heb voor het raam gestaan tot je auto van de oprit verdween, beseffend dat ik je doodgraag zie.  Ook al ben je soms zo onuitstaanbaar, of zeg je dingen die ik niet wil horen.

11:57 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-07-08

Loslaten?

Na een zoveelste meningsverschil (het liep net weer 2 weken beter), over vertrouwen, is het misschien toch beter om stilletjesaan te beginnen denken aan loslaten.

De voorbije 2 weken bouwden de hoop weer op, maar die broze hoop is weer gebroken en ligt hier naast me in duizend stukjes.  En weet je wat het ergste is?  Dat ik besef dat ik aan de basis lig van het mislopen van onze relatie.  Ik, die het verleden maar niet kan loslaten.  Die blijft hangen in de haat jegens platsmoel.  Ik kan D. niet het vertrouwen schenken dat hij verdient, en voor hem niet de echte Chaoot zijn.  Ergens onderweg ben ik een deel kwijtgeraakt. 

De tranen bollen over mijn wangen als ik denk aan de momenten toen we zo verliefd waren dat we elkaar konden opdrinken.  Maar die tijd is al lang voorbij.  D. en ik ... is dat voorbij?

Gisteren op het werk, vertelde een collega me dat ze zwanger was.  En opeens overviel het me zo.  Dat gevoel.  Ik heb geen doel meer in deze relatie.  D. wil zich niet binden aan mij.  Wij maken geen plannen en hebben geen plannen.  Niets om naar uit te kijken.

09:43 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-06-08

Schemerzone

Voor jou gaat het echt niet meer.  Zo blijkt.  Je gelooft niet dat we onze problemen kunnen oplossen.  Je vraagt mijn mening.  Wat doet die er nog toe?  Ik weet dat als D. zijn standpunt heeft, hij niet meer van gedacht verandert.  Zo ben je nu éénmaal.  Je vraagt opnieuw mijn mening.  Ik zeg dat ik deze relatie nog een kans wil geven.  Je zwijgt.  Ik kan mijn tranen niet bedwingen en loop weg.  Ik kan je even niet meer rondom mij verdragen.  Er flitst vanalles door mijn hoofd, flashbacks van een verliefd koppel, en een vooruitblik op een appartementje waar ik elke avond alleen in bed lig.  "Ik moet iets vinden waar ik één van de katten mee naartoe kan nemen" bedenk ik.  Maar wat moet ik dan met de andere?  Het zijn tenslotte allebei mijn poezen.  Je vraagt of ik boos ben.  Ik kijk je aan met een betraand en rood aangelopen gezicht.  Ik zeg dat ik verdriet heb omdat ik je nu echt kwijt ben.  Jij zegt dat tranen niks oplossen.

In bed vraag je opnieuw mijn mening.  Wat wil je dat ik zeg?  Waar peil je naar? 
[Onze limieten zijn te verschillend, zeg je, wat opruimen betreft.  Is dat een reden om ermee te stoppen?  En oh ja, we eten 's avonds ook zo laat.  Ik kan mijn oren niet geloven.  Maar evenzeer wijs ik mezelf die fouten toe.  Hoe vaak ruim ik niet iets op dat jij laat liggen?  Ik weet dat je een stressy job hebt, voor mij is dat geen moeite.  Ik doe het omdat ik je graag zie.]

Toch kruip ik weer tegen je aan.  Je protesteert niet.  En zo is het weer ochtend.  Je was vroeg weg.  Ik stuurde je een sms: zjg (nvdr: zie je graag), en je stuurde meteen terug: iuo (ik u ook).  En toch voel ik me nog ellendig.

 

09:29 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

25-06-08

Long time ... no change

100 keer heb ik er al aan gedacht om hier opnieuw wat te posten.  Elke keer om te zeggen dat we eindelijk op het juiste spoor zaten.
Maandagavond nog, toen we op de motto zaten, toen we terugkwamen uit Gent.  Waar we samen op een terras genoten van een Desperados en een Mexicaanse hap.  Waarbij ik achterop je motto zat, je stevig vasthield, en besefte dat ik je zo graag zie.  Toen je 's avonds in bed, met je handen naar me zocht, en ik tegen je aan kroop.  Om samen zalig in te dommelen.

Gisteren weer ruzie.  Banaliteiten.  Je was ambetant.  Waarom?  Geen idee.  Ik werd ambetant.  Waarom?  Omdat jij al ambetant was.  Ik rijd weg, zeg dingen die ik niet meen, alsof er opeens een andere stem uit mijn mond komt.  Dan ga ook jij weg.  Ik smeek je aan de telefoon om terug te komen.  Je wordt nog ambetanter, je weigert.  Ik huil ... grote dikke tranen.  Een vriendin belt, we spreken af.  Terrasjes doen in S. maar het heeft niet het gehoopte effect.  Ik zit daar, tussen alle "teenagers" die eruit zien alsof ze uit een MTV-clip ontsnapten.  Ze maken plezier, mensen lachen en praten.  Zijn benieuwd naar wie ik ben.  Ik verplicht mezelf te lachen, mee te praten, maar in mijn hoofd zit jij.  Ik mis je.

Ik kom terug naar huis.  Je zit in het donker naar de TV te staren.  Je ogen zijn boos, en je gezicht uitdrukkingsloos.  Je bent nog ambetant.  Je vindt het verkeerd dat ik "op café" ben geweest.
Ik had de ringen die ik ooit (toen we nog zo verliefd waren samen) van je had gekregen in de badkamer laten liggen.  Je hebt ze weggenomen.

Is het echt voorbij?  Zoetje?

Ik heb vannacht gedroomd dat we uit elkaar gingen.  En toen ik wakker werd, besloop me de gedachte dat het deze keer wel eens echt zou kunnen zijn.  Dat ik binnenkort moet wakker worden zonder jou.  Moet leven zonder jou.

Ik zie je zo graag dat het pijn doet.

09:34 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-04-08

Being happy is ...

 

Being happy

does not mean

that everything's perfect.

It means

that you decided

to look behind the imperfections.

15:34 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

02-04-08

Woensdag: verdoofd

Het wordt saai.  Schrijven op dit blog.  Het lijkt of ik altijd dezelfde shit beschrijf, alleen met andere woorden.
Ik voel aan hem dat het nog steeds nasluimert.  Hij is wel vriendelijk, maar afstandelijk.  Gesprekken hebben geen diepgang, het is een rond-de-pot-gedraai.  Toen we gisterenavond in onze favoriete pizzeria zaten, een kaars en een fles wijn, borrelde het gesprek op.  Helaas werden we langs alle kanten gestoord, en konden we niet voluit praten.  Maar wat werd gezegd was duidelijk genoeg.  Geen van beiden heeft op dit moment het gevoel dat dit een basis is, laat staan een solide basis.  Hij zegt dat hij twijfelt, maar als ik hem vraag of ik moet weggaan, krijg ik een neen.
Vanmorgen hebben we voor het eerst terug gevreeën, het was kort, maar dat deed geen afbreuk aan het gevoel.  Vlinders krioelden in mijn buik.... Kon ik maar voor eeuwig zijn armen om me heen voelen en me warmen aan zijn sterke lijf.  Het was een klein stapje, maar voor mij zó ontzettend belangrijk ...

15:18 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-03-08

Zondag: het moet stoppen

Ik weet niet of er enige logica zal zitten in wat ik nu allemaal ga schrijven.   Het is zondag, D. is net vertrokken voor zijn wekelijkse fietstocht.  Vrijdag hebben we weer een banale discussie gehad, die ons weer eens met de neus op de feiten heeft gedrukt: we maken teveel ruzie.

Daarstraks begon ik over een weekendje zee, D. zei me dat hij in de huidige situatie geen vakanties wil plannen.  Ik heb gisteren namelijk gezegd dat het misschien beter was voor ons dat ik tijdelijk terug bij mijn ouders zou  intrekken. Veel heeft hij daarover niet gezegd.  En dat is het nu net.  Ik weet niet wat hij wil.  We praten, of ik praat, en dan loopt hij weg.  Waarom?  Omdat hij niet durft bekennen dat we beter uiteen zouden gaan?  Of wil hij niet dat ik wegga?  Maar waarom spreekt hij dan niet.

Ik wil niet opgeven.  Ik heb niet het gevoel dat we met onze rug tegen de muur staan.  Ik wil een stabiele relatie.  Het gevoel dat we altijd op elkaar kunnen terugvallen.  Maar wat ik écht wil, is dat onze neuzen in dezelfde richting wijzen.  Dat hij dat ook wil.  Dat hij me vertrouwt, me graag ziet.

Maar ik wil een beslissing.  Ik wil uit deze impasse raken.  Stoppen met huilen, stoppen met ruziën.  Wij 2 als een solide basis.

Helaas, moet je daarvoor met 2 zijn.

09:10 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: ruzie, uit elkaar |  Facebook |

17-03-08

Maandag: niet huilen (2)

De eerste helft van de dag is voorbij gekropen.  Ik kon het niet laten hem te sms'en, maar hij heeft gelijk, dit soort van communiceren is niet aanvaardbaar.
Wat moet ik hem nu vanavond zeggen?  Ik wil je niet kwijt, maar ik hang toch de ezel uit?  Ik vrees trouwens dat het op dit moment te laat is om nog te praten.  Misschien moet ik maar alle hoop laten varen.

Godverdomme, ik wil hem niet kwijt.

13:55 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Maandag: niet huilen ...

Ik heb stilletjesaan genoeg van mezelf, van alles rondom mij, van alles wat ik doe, niet doe, denk, niet denk, zou moeten denken...
Binnen een paar dagen zijn we een jaar samen, maar gisteren heb ik tijdens een ruzie weer grote woorden gesproken.  "Ik ga weg ..."  En echt, op die moment meende ik het ook.  D. kan soms zo koel en afstandelijk zijn, dat ik me afvraag hoe hij zo kan doen tegen mij???  Blijkbaar heeft hij er ook genoeg van, en zitten we dus nu op het punt waar de bal in mijn kamp ligt.  Ik wil niet vertrekken, maar ik kan ook niet blijven.

Straks moet ik naar het werk, fris en monter weer aan de eerste dag van de werkweek beginnen.  Fris?  Mijn gezicht lijkt een verfrommelde zeemvel ...  Ik kan maar niet stoppen met huilen.  Tegelijk wil ik er met niemand over praten.  Hoewel ik postjes genoeg heb om mijn verhaal kwijt te raken, blijf ik er liever zelf mee zitten.  Ik zou trouwens niet weten wat ik moet zeggen.

Is het echt over D.?

08:31 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-03-08

Donderdag: Big Day

Eindelijk ... de grote dag is aangebroken.  Vanmiddag word ik opnieuw een vrije vrouw.  2 handtekeningen en mijn huwelijk met Platsmoel is ontbonden.  Eindelijk ... kan ik hem definitief uit mijn leven schrappen.  Ik hoef hem nog 1 keer te zien daarna, om de akte voor ons huis te verlijden bij de notaris, en dan ... hups ... bye bye asshole.

10:21 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: scheiden |  Facebook |

12-03-08

Woensdag: glazen bol

 

Hupla, waren we toch weer de goede weg op geraakt.  Waren ...  Gisterenavond zaten we gezellig aan tafel, toen ik het onderwerp "kinderen" aansneed.  I know, nu is dat absoluut niet aan de orde, maar ik denk toch dat ik moeder wil worden, en bijna 27 zijnde, zal dat klokje binnenkort beginnen tikken.  Groot was mijn verbazing dan ook toen D. carrément verkondigde dat hij misschien wel nooit kinderen wil.  Toen we elkaar net leerden kennen, vekondigde hij dat ik diegene was waarmee hij kinderen wilde.

En daar zat ik dan.  Want ja, voor zulke dingen bestaat er geen gulden middenweg, ofwel wil je kinderen ofwel niet.  Ook al is dit issue nog geen thema, ooit zal het dat wel worden.  En als we dan allebei lijnrecht over elkaar staan met onze standpunten, ...  dan zullen we uiteindelijk moeten beslissen om uit elkaar te gaan.

Wat moet ik hier nu mee?  Ik heb toch geen glazen bol waarin ik de toekomst kan consulteren ...

12:43 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

27-02-08

Woensdag: extremen

Als rasechte chaoot, bestaan mijn gedachten en gevoelens in moeilijke tijden uit extremen.  De ene tijd ben ik er rotsvast van overtuigd dat ik beter alleen kan verdergaan, op andere momenten vind ik dat we nog niet genoeg geprobeerd hebben, en dat we (ook al draaien we vierkant) toch moeten blijven vechten voor ons.

Erg vermoeiend is dat, zo héén en wéér vliegen tussen wit en zwart, terwijl ik liever de grijze tinten verkies.

We zijn een weekendje weggeweest, hebben in een 4-sterren hotel geslapen en zijn poepsjiek gaan dineren in een restaurant met een Michelin-ster.  We hebben gepraat, geknuffeld, ...  Het was een zalig weekend.  Ik wil hem niet kwijt.  Zijn pretoogjes, zijn lach, zijn (vaak) flauwe moppen, ... ze doen me smelten.  Hoe kwaad ik ook op hem kan zijn, zo gek ben ik ook van hem.  Het doet me denken aan Alicia Keys: "I keep on falling in and out of love with you, I never loved someone the way that I love you.  How do you give me so much pleasure and cause me so much pain ..."

In eerste instantie dacht ik dat het beter zou zijn om te doen alsof er niets aan de hand was.  Gewoon wat verdoofd rondlopen is inderdaad comfortabel, maar het lost het probleem niet op.

Dus, ik ga eraan werken ... werken aan ons.  En ook aan Chaoot ... niet dat ik mezelf wil gaan veranderen, maar er is nog werk aan de winkel.  Kom op kind, volwassen worden.

18:26 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-02-08

Vrijdag: numb

12:07 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-02-08

Donderdag: breek de stilte

Het is stil geweest op mijn blog.  Enkel hier dan, want in mijn hoofd woedt een heuse chaos.  Het lijkt soms The neverending story, en ik wacht tot Het Niets me stilaan komt opslokken.

Nee, ik was niet bezig met gelukkig zijn, integendeel.  D. en ik hebben voor de zoveelste keer nog maar eens ruzie gemaakt over futiliteiten.  Er worden uitspraken gedaan die kwetsen, dingen gezegd die invreten als salpeterzuur en dagen lang ronddwalen in de eindeloze gangen in mijn hoofd.
Ik heb zelfs op punt gestaan weg te gaan met een klein sportzakje vol kleren, mijn tandenborstel en pilstrip.  Maar mijn hart weigert mijn hoofd te volgen.

Ik ben zaterdag naar huis geweest om mijn moeder in te lichten over de situatie.  Kwestie van dat ze me kan verwachten als ik plots met dat domme sportzakje voor haar deur sta.  Moeders voelen zoiets altijd aankomen, met haar immens grote voelsprieten had ook de mijne al iets in de mot.  Het deed goed te horen dat als ik wou, ik terug welkom was in het nest.

Maar ik kan hem niet loslaten, die D. van mij.  En hij mij blijkbaar ook niet.  Ik merk het aan hem, dat het hem pijn zou doen als ik zou besluiten uit ons leven te stappen.  Hij laat het merken met kleine dingen.  Het charmeert me.

En toch ... er is iets weg bij mij.  Het ultieme gevoel van geborgenheid, de gedachte van dit is het  is weg.  Plots lijkt alles zo hard.  Vandaag zijn we nog samen, maar morgen lig ik misschien alleen in een bed in mijn ouderlijke thuis.  Er zijn geen garanties in de liefde.

Oh ja, voor ik het vergeet: Happy Valentinesday!

09:42 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (5) | Tags: pijn, eenzaamheid, relatie |  Facebook |

29-01-08

Dinsdag: ik wil niet dat je weggaat

  Ik weet dat je soms twijfelt
  Dat het soms niet meer gaat
  De wanhoop staat geschreven
  Op je gelaat

  Je wil wel maar je kan niet
  Of toch niet helemaal
  Net of je staat te zingen
  Voor een lege zaal

  Maar 'k wil niet dat je weggaat
  'k Wil niet alleen
  Ik wil niet dat je weggaat
  'k Wil niet alleen
  Ik wil niet dat je weggaat

  Ik weet dat je soms weg wil
  Want de maat is weer vol
  Er gebeuren rare dingen
  En je hoofd slaat op hol

  Je denkt wel maar je weet niet
  Of je blijven zou
  Maar ik kan niet en ik wil ook niet
  Zonder jou

  Je lacht wel maar je zegt niet veel
  Net of ik je in tweeën deel
  Een helft komt niet op toeren
  De andere teveel

08:32 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (9) | Tags: clouseau, eenzaam |  Facebook |

28-01-08

Maandag: balen

 

Ik had het kunnen denken.  D. liep vorige week te hoesten en te proesten wegens een serieuze ontsteking op zijn luchtwegen, en tja, wie bij de hond slaapt ...  En alsof dat nog niet volstaat, heb ik ook een lichte darm-ontsteking, wat resulteerde in misselijkheid en oh nee weer diarree.

Dus vannacht, neus potdicht, keelpijn, hoofdpijn, slijmen en nog wat van dat lekkers.  Ik leek wel dichtgeslibd.  Uit angst voor ontstoken amandelen heb ik na een grondig zelfonderzoek (zaklamp + spiegel) toch maar wijslijk besloten om een dokter op te zoeken.  Dankzij de spasmen in mijn darmen ben ik dan vanmorgen even flauwgevallen, jaja met mijn hoofd op de salontafel.  Lekker!

"Amai chaootje, sinds jij gestopt bent met roken, heb je niet anders dan ontstekingen op je luchtwegen."
"Ik zal terug moeten beginnen vrees ik!"
"Schrijf ik je een pakje voor?"
"Is goed, maar wel mentol light hé?"

Uiteindelijk (ook al had ik een attest voor 2 dagen zalig nietsdoen) ben ik na het doktersbezoek toch braafjes naar het werk gereden. Zó ziek ben ik nu ook weer niet, en wie weet kan ik Bloemkoolborst nog wat treiteren.

Maar ik voel me wel bweuk en bovenal komt ook de time of the month eraan.  Lekker, wat hormonen en stemmingswisselingen kunnen er ook nog wel bij.  Happy happy joy joy.

Met andere woorden, ik heb een kutdag.  Eéntje van de ergste soort dan nog wel. 

15:29 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

23-01-08

Woensdag: daydream

 

Hmm...  Nina heeft me opgezadeld met een nieuwe stok.  Op het eerste zicht a piece of cake, maar algauw besefte ik dat het geen sinecure is; je droomdag, droomjob, ... beschrijven als je een bad-hairday hebt.

Dus, here we go ...

7:00 ** D. en ik worden gewekt door poezepootjes op het dekbed, het zonnetje glipt binnen langs de gordijnen, het belooft een warme juni-dag te worden.

7:10 ** D. springt de douche in, terwijl ik de ontbijttafel dek in onze vanille-kleurige keuken met de grote donkergrijze natuursteentegels.  Vers fruitsap, malse boterhammetjes, een heerlijk kopje Nespresso Capricio.  Aan mijn voeten klinken hongerige poezenkreetjes.  We ontbijten samen aan de massief houten keukentafel, en kijken vertederd naar de 2 katten die ondertussen onze grote tuin onveilig maken.

8:00 ** D. vertrekt naar onze zaak waar we teaken meubelen verkopen, zowel voor binnen als buiten.  Ik nestel me in ons bureau, dat uitkijkt op de tuin en de vijver.  We hebben de muren caramel gekleurd, dat past perfect bij de 2 teaken bureautafels en de witte Apple pc's.  Op beide tafels prijken prachtige witte orchideeën en in de hoek van de kamer staat een longchair naast de massieve boekenkast.  Ik buig me over de facturen die zijn toegekomen, alsook over de facturen die ik nog moet opmaken.  Het belooft een super-jaar te worden, we hebben nu bijna evenveel winstmarge dan gans vorig jaar.

12:00 ** Ik begeef me terug naar de keuken, waar ik een grote krop rode krulsla, 2 tomaten, een rode ui, en een blikje tonijn omtover tot een knapperig zomerslaatje.  Ik grabbel nog gauw het javanais-taartje, dat ik speciaal voor D. heb meegebracht, uit de ijskast en spring in mijn Audi TT Roadster S-line (*).

12:30 ** Ik kom aan op de zaak, en D. en ik kiezen een tafel met parasol uit om samen te lunchen.  We bespreken de winstmarge, en de reis die we in september willen maken.  Na 2 jaar hard zwoegen, hebben we besloten om ons 2 weken lang te laten verwennen op de Dominicaanse Republiek met zijn parelwitte stranden.  We maken plannen voor maandag, onze vrije dag, en dan wordt het stillaan tijd om de werkdag te hervatten.

13:30 ** D. heeft een aantal afspraken met leveranciers en klanten en springt in zijn zwarte Touareg, en ik besluit om de showroom op het benedenverdiep een ander elan te geven.  Ik schik enkele tafels en stoelen anders, en probeer onze nieuwe decoratiespullen een aantrekkelijk plaatsje te geven.

17:45 ** De dag zit erop.  Eén van de verkopers heeft voorgesteld de winkel af te sluiten, en wij keren huiswaarts.  D. opent een fruitige Zuid-Afrikaans wit wijntje en troont me mee naar ons favoriete plekje in de tuin, waar we kunnen genieten van de avondzon onder de kamperfoeli.

19:00 ** D. en ik besluiten de mountainbikes uit te halen, en we rijden naar ons favoriete restaurant.  We kiezen een tafeltje op het terras en bestellen een Salade Homard.  We maken wilde plannen voor de toekomst, en lachen met onze eigen flauwe moppen.  D. bestelt nog een dessert, ik geef me over aan een kuip Amaretto met ijs.

21:30 ** Thuisgekomen stappen we samen in onze grote inloopdouche.  Door de wijn en de zwoele avondwarmte belanden we niet veel later in bed voor een stomende vrijpartij, waarna we opnieuw de douche instrompelen.  Moe maar voldaan, vleien we ons samen in de rieten zetel op het tuinterras, waar ik geniet van een spannende roman, terwijl D. met de laptop op schoot het wereld wijde web bezoekt.

23:00 ** Ik droom zachtjes weg in de armen van D.  Poezenpootjes strekken zich uit, en snurken zachtjes mee.

(*) Audi TT Roadster S-line = is geen droom, maar mijn huidige bolide.  Maar ik vind 'em zo schattig, dat ie wel in m'n droomdag meemag.

Stokje geef ik verder aan Elle en Saartje!

10:31 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (7) | Tags: stokje, dromen |  Facebook |

22-01-08

Dinsdag: jaloezie

 

Ik moet er iets aan doen, aan het groene monster dat me verslindt wanneer er ex'en in het vizier komen.  Of ik nu extreem jaloers ben, of net niet, als de dag komt dat hij ermee wil kappen om welke reden dan ook, zal die jaloersheid me niet redden uit de klauwen van de eenzaamheid.

Ik weet dat D. niet gelooft dat ik daarin kan veranderen.  "je bent nu éénmaal zo, dat kan je niet veranderen" zijn niet bepaald bemoedigende woorden, maar hij zal wel zien ...

Op het werk ben ik eindelijk aan de laatste loodjes begonnen.  En spreekwoordelijk wegen die het zwaarst.  Bloemkoolborst (aka Okselvijver) domineert me (of doet een poging tot) tot ik er knetter van word.  In gedachten verwens ik haar vurig naar één of ander oord van verderf, de hel maar dan nog veel erger ...  My God, wat zou ik haar graag een keer op haar smoel zien gaan.  Letterlijk, figuurlijk, beiden, het maakt me niet uit.  Zo lang het verdomme maar goed zeer doet.

10:17 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: jaloezie |  Facebook |

21-01-08

Maandag: Schimmen ...

Na een weekje skiën in Ischgl, ben ik weer op post.  Onbegrijpelijk hoe ik mijn blog heb gemist.  's Nachts typte ik in gedachten een verslagje van mijn dag.

Maar vandaag ben ik weer op post.  Na een woelige nacht van gepieker en getob.  Jawel, jawel, de plooien waren gladgestreken.  Maar ... 

Het lijkt alsof mijn hoofd op ontploffen staat, en ik zou zo graag even de stekker uittrekken en even aan niets denken.  Mijn kronkels maken alles tot chaos, en my God dit moet er even allemaal uit.  Ik wil er niet over praten want dan klinkt mijn gedachtengoed zo banaal, terwijl het voor mij echter alles behalve een banaliteit is.

Gisteren stootte ik toevallig op een mail van zijn ex.  Ik was nieuwsgierig (that's just me) en opende hem.  Het was een gewone mail over een oude rekening ofzo, details zijn me ontgaan, maar de aanhef van haar mail brandde in mijn netvlies: "hey mop".  Op het moment dat ik het las, had ik niets liever gewild dan de klok te kunnen terugdraaien.  Waarom had ik nu op enter gedrukt?  Mijn maag keerde, en de tranen bolden over mijn wangen.  "mop" het klonk zó vreselijk intiem, en ik, ik voelde me een buitenstaander.
Later werd ik razend, en ben ik maar gaan uitwaaien, ik wilde niet thuis zijn als hij thuiskwam van het fietsen.  Ik wilde niet boos worden op hem, zij had hem tenslotte mop genoemd.  Maar hij was wel boos.  Omdat ik wéér jaloers was, hij schreeuwde zelfs aan de telefoon.

Ik heb erover gezwegen, maar vannacht om 3u lag ik klaarwakker in bed.  Die 2 woorden schroeiden mijn hersenen als een hete pook.  De intimiteit ervan raakt me in het diepst van mijn zijn.  Hij is mijn ventje niet meer de hare.  Ik spreek Platsmoel ook niet meer aan met een koosnaampje en vice versa. 

Hij begrijpt het niet.  Dus ik heb het ook opgegeven om er opnieuw over te beginnen.  Hij laat me niet meer weten als hij contact heeft met haar, want hij weet hoe jaloers ik dan ben.  Zelf wil hij ook niet meer weten wanneer ik Platsmoel nog hoor (zelden trouwens), dan kan hij er ook geen last meer van hebben.
Waar zijn we dan in godsnaam mee bezig?
Ok, ik kan erg jaloers reageren.  Ik zie hem graag, ik ben bang hem te verliezen.  Maar ik herinner me dat gezegde over zand in je handen.  Ik mag niet overreageren, want zo drijf ik hem nog verder weg natuurlijk.  Op zich, kan ik ermee leven dat ze elkaar nog horen, maar die mop ...  heeft me bij de keel gegrepen.

Iedereen van onze leeftijd heeft een verleden in de liefde, ik heb zelfs een strafblad in de liefde.  Maar de schimmen uit het verleden kunnen grote kloven creëren, zonder dat ze het misschien zelf beseffen of willen.

09:57 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: schimmen, verleden, ex, mop |  Facebook |

11-01-08

Vrijdag: dumped ...

 

Na een week van afwezig gedrag, van zowel zijn als mijn kant, probeerde ik gisterenavond in bed een balans op te maken voor mezelf.  Terwijl D. zachtjes naast me lag te ronken (buiten handbereik weliswaar), bekroop me de gedachte dat dit alles misschien de aanloop is naar de ultieme "dump-scène".  Nu de vakantie met mijn ouders voor de deur staat, wil hij misschien nog even wachten, en daarna ... hoppakee: dumped.

Als dat te gebeuren staat, wil ik op zijn minst een klein beetje prepared zijn.  Dus maakte mijn brein overuren, en bedacht ik wat, waar en hoe ik het op mijn ééntje zou rooien.  Ik kwam tot de conclusie, dat ik het wel zou kunnen, dat alleen zijn.  Ik verdien binnenkort een aardige cent, en heb ook een warme thuis waar ik steeds terecht kan.  Maar de gedachte dat ik D. niet meer zou zien, voelen, ruiken, ... is ondraaglijk.

Ik weet niet hoe ik me moet profileren.  Hij keek me raar aan vanmorgen toen ik in het ijle staarde.  Als ik mijn hart wilde volgen, dan knuffelde ik hem halfdood, maar mijn hoofd zei: afstand houden Chaootje.
Uiteindelijk heb ik mijn dump-angst opgebiecht.  Hij vond het maar raar, hoe ik zo dacht, en verzekerde me dat dat helemaal zijn plannen niet zijn.

Maar toch, waarom is het opeens zo anders tussen ons?

11:36 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

08-01-08

Het ken-jezelf-stokje

Met dank aan Lentesneeuw mag ik mezelf hier in onderstaande antwoorden figuurlijk blootstellen aan bloglezend Vlaanderen.

Ok, here we go:

1. Wat wilde je later worden toen je nog een kindje was:

Lerares.  Als kind gaf ik op m'n kamertje steeds les aan een onbestaand en onzichtbaar klasje.  Mijn kleerkast gebruikte ik als bord.
Ik hield een namenlijst bij van mijn fictieve leerlingen, en maakte zelf rapporten.
Het is bij een droom gebleven, en af en toe vind ik dat wel jammer: vooral als de schoolvakanties eraan komen.

2. Wat ben je dan uiteindelijk geworden:

Ik ben begonnen als secretaresse op een groot advocatenkantoor in Antwerpen, en heb daarna het administratieve omgeruild voor een meer commerciële job.  De regelmatige lezers weten dat ik sinds kort een nieuwe job heb, dit wordt er ééntje waar organisatie, coördinatie, klantencontact en deadlines centraal zullen staan.

 Breast Gro

3. Hoe wilde je, als kind, er later uitzien:

Ik had niet echt een beeld van mezelf op latere leeftijd.  Ik vroeg me wel dikwijls af of ik wel groot genoeg zou worden en of ik wel degelijk borsten zou krijgen. Knipoog 
En mocht dat laatste niet zo zijn, dan zou ik non worden.  Dus bad ik als 12-jarige elke avond tot God voor een stevig paar borstjes.  (Gelukkig is het zover nooit gekomen, en ben ik trotse eigenares van een C-cup - thank you God!!!)

4. Hoe zie je er nu uit:

Best ok.  Net als het merendeel van mijn geslachts-genoten, vind ik mezelf te dik, vooral tijdens bepaalde periodes in de maand.
Ik ben dan toch nog gegroeid, en wel tot 1m63, ik heb haar tot op mijn schouders (kleur: peper & zout, niet blond en niet bruin dus); grote groene ogen.  De ene dag stap ik met een gerust hart de deur uit, op andere dagen ontwijk ik elke ruit en elke spiegel.

5. Hoe zag de man van je dromen eruit:

In een ver verleden was ik stapelverliefd op Leonardo DiCaprio.  Alle posters, krantenknipsels, ... bewaarde ik in mijn zelf-gefabriceerde Leo-map.  Elk interview op televisie nam ik op video op. en elke film met hem heb ik vast tientallen keren al kwijlend bekeken.  Hij was mijn teenage-crush.  Na een tijdje heb ik hem dan toch vervangen door een echt vriendje. 

6. En wat is het uiteindelijk geworden:

D. natuurlijk.  Iemand die me inspireert, durft tegenspreken, me toejuicht bij overwinningen en moed inspreekt bij tegenslagen.  Soms kan hij erg hard overkomen, achteraf blijkt steeds dat hij dat om de juiste redenen deed.  Ondanks onze wrijvingen van de laatste dagen, wil ik hem nooit meer kwijt.

De kleine komt eraan!

7. Hoeveel kinderen wilde je later en op welke leeftijd:

Pfoeh...  Ik wilde 1 kind.  Omdat ik het als kleuter vreselijk vond om een broertje te hebben.  Hoewel, achteraf bekeken is een broer hebben nu ook weer het einde van de wereld niet, als ik denk aan de Lego-steden die we indertijd gebouwd hebben, en al het kattekwaad dat we uithaalden...

8. Wat is het uiteindelijk geworden, of zal het uiteindelijk worden:

Dat is voorlopig nog onduidelijk.  Ik heb een tijdje gezworen dat ik er geen wilde.  Want wie wil er in deze tijd nog een kind op de wereld zetten?  Misschien kiezen D. en ik voor een kinderloos leven, maar wie weet zetten we op een dag toch een spruitje op de wereld ... we shall see.

9. Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet:

Ik was verzot op "peekespuree met worst" maar dan enkel en alleen om Bomma's wijze.  Want die deed nog een extra klompje boter in de puree.  Wat ik absoluut niet lustte was fruit, je kon me niet erger straffen dan me een glas vers sinaasappelsap voor te schotelen of een mandarijntje.

10. Lust je dat nu nog (niet) of heb je andere favorieten:

Wortelen zijn nog steeds mijn favoriete groente, maar dat zijn ze eigenlijk allemaal.  Fruit is nog steeds not done, maar D. heeft me ondertussen al kiwi's en meloen leren eten.  Verder ben ik gek op pasta's en moussaka.

Voilà, en ik geef mijn stokje graag door aan:
Lucy, Nina en Foxy.

13:55 Gepost door Chaoot in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: stokje |  Facebook |

Dinsdag: spons

 

Gisterenavond in bed vroeg ik hem opnieuw wat er aan de hand was: niets.  Ik vroeg hem: "heb je nu nog last van die ruzie?" antwoord: "ik weet het niet", of "voel je je minder aangetrokken tot mij?" antwoord: "ik weet het niet".  Tja, zover de door hem fel bepleitte "directe communicatie".
Chaoot: "soms begrijp ik je toch niet zenne"
D.: "ik begrijp jou soms ook niet"
Chaoot: "je maakt me zo onzeker"
D.: jij maakt mij ook onzeker"

Hoe kan er nu niets zijn als ik voel dat er iets is.  't Is alsof die ruzie als een spons over onze relatie heeft gewreven, en nu zit alles vol vlekken en vegen.

Gisteren vond ik in een oude GSM onze allereerste berichten aan elkaar.  Het lijkt zo ver weg.  Hij was toen zo halsoverkop en binnenstebuiten verliefd op mij.  Misschien waren zijn verwachtingen te hoog, misschien heb ik ze niet ingelost.  Misschien ligt het echt allemaal wel aan mij.  En wat is er dan mis met mij?
Ik pieker me suf.  En ondertussen vertoef ik op mijn eiland. 

10:54 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: spons, ruzie, eenzaam, eiland |  Facebook |

07-01-08

Maandag: onbewust ...

 

Het weekend is weeral voorbij.  Nog één weekje werken, en dan trekken we naar Ischgl.  Skiën, après-skiën, ... genieten!  Sinds dit weekend heb ik mijn volledige uitrusting bij elkaar, en ik moet toegeven, qua ski-kleding en materiaal zal ik schitteren als een sneeuwsterretje!  Nu enkel nog die technieken vanonder het stof halen.

Het voorbije weekend had 1 thema centraal: de naweeën van de ruzie van 01/01/'08.  Ik voelde gewoon aan D. dat hij het nog steeds niet verteerd had.  Hij was minder knuffelbaar, minder aanhankelijk, ... een teken dat hij dus nog steeds twijfelde, of piekerde, ...  Ook al ontkende hij staalhard dat hij anders deed, voor die dingen heb ik een sixth sense.
Ik wist niet of ik hem gerust moest laten, of net aanhalen, ...  Geen van beiden bracht een gehoopte verandering.

Zondagmorgen ben ik voor de eerste keer alleen met mijn mountainbike erop uitgetrokken.  Helemaal geëquipeerd met hartslagmeter, Isostar in mijn drinkbus, ... gelijk een echte!  En toen ik daar zo op mijn fietsje zat, overviel me een gevoel van melancholie.  Waarom moet ik zonodig uitzweten dat we ruzie hebben gehad.  Ok, het was geen alledaagse ruzie, en D. is niet gewoon van zo ruzie te maken.  Maar ik verdien het niet om er na bijna een week nog steeds de gevolgen van te dragen.

Helaas boodt zondagmiddag niet de gewenste verlossing.  Want ook dan voelde ik de prikkeldraad tussen ons in zitten.  Geen knuffels, lieve kusjes ...  En zo ben ik zondagavond eerder verbitterd in slaap gesukkeld, en zo ben ik ook vanmorgen opgestaan.  Onbewust had ik me afgesloten.  Chaoot die anders vrolijk, luidruchtig of gewoon taterend en kwakend opstaat, was nu een stille muis.

09:25 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (6) | Tags: ruzie, nasleep |  Facebook |

04-01-08

Vrijdag: grmpf

 

De ruzie van dinsdagnacht blijft nazinderen in mijn hoofd.  Nee, ik lieg.  't Is niet de ruzie, 't is de mededeling dat hij twijfelt.  Want nu twijfel ik natuurlijk ook weer.  Elke blik, elke beweging, ... lijk ik te analyseren.  Aan de ene kant zoek ik de bevestiging op, aan de andere kant probeer ik uit te zoeken of ik signalen kan vinden die ik daarvoor misschien over het hoofd heb gezien.

Het is vermoeiend en ongezond, mijn gepieker.  Ik probeer te begrijpen waarom hij weer aan het twijfelen is geslagen.  Als we nu ruzie hadden gemaakt over iets fundamenteels, iets dat onze relatie kan schaden, dan zou ik het misschien kunnen begrijpen.  Maar nee, het onderwerp was zoiets banaal ...  Of is het misschien dat wat hem laat twijfelen?

Fuck!  Nice way to start the weekend ...

15:22 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: piekeren |  Facebook |

03-01-08

Donderdag: kas opfretten

 

D. heeft al enkele dagen last van zijn maag.  Aan iedereen vertelt hij dat het de naweeën zijn van de diverse uitgebreide feestmaaltijden, maar ik weet wel beter.  Hij heeft zich die nacht weer suf gepiekerd over het feit dat we na 9 maanden samen zo'n ruzie kunnen hebben.  Hij twijfelt dus opnieuw.

En ik die dacht dat we op het goede spoor zaten.  Ik die met mijn hoofd weer op de planeet Cupido leefde, omringd door roze wolkjes en appelbloesems ...  Terwijl in reality er getwijfeld wordt over ons.  Over wij.  Over hij en ik.  Over D. en C.

Op mijn smsje (I know, wrong way of communicating) waarin ik hem schreef dat mijn hart brak als ik hoorde dat hij twijfelde, antwoordde hij: "komt wel goed mateke".  Mijn beurt nu om mijn kas op te fretten...

09:19 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: twijfel |  Facebook |

02-01-08

Woensdag: a bad start ...

D. en ik hebben het jaar slecht ingezet.  Amper 2 uur nadat 2008 zijn oogjes had geopend, zijn we verwikkeld geraakt, in wat achteraf bekeken een banale ruzie was.  Ik was verdrietig en boos, D. was nóg bozer, en to tell you the truth, ik weet nog steeds niet waarom.

Na wat roepen en tieren, zijn we dan uiteindelijk in bed gekropen.  As usual: elk aan zijn kant, zwijgend, zuchtend, huilend (ik dan) ...  Maar mijn lieve schat, is onder de morgen dan toch stilletjes verhuis naar mijn kant, waar we het dan uitgebreid hebben goedgemaakt ... kiss & make up!

Blij dat de dagen van kussen, wensen en vreten en zuipen achter de rug zijn.  Helaas, blijkbaar is het hier in de firma de gewoonte om op 2 januari iedereen een gelukkig jaar te kussen ... 130 x 3 = frustrating, boring en af en toe ook disgusting!!!
Ach ja, dat hebben we dan ook weeral gehad!

By the way, één superpositieve noot in het feestgedruis: de zus van D. is zwanger, dus wij worden nonkel en tante ... :-D

16:33 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: zwanger, nieuwjaar, ruzie |  Facebook |

31-12-07

Maandag: voornemens?

De allerlaatste dag van 2007 ... ik ben er niet rouwig om!  Dit was nu niet echt een jaartje om vreugdevol op terug te kijken ... buiten de ontmoeting met D. dan in maart, wil ik liefst zo snel mogelijk de bladzijde 365 van het boek 2007 omslaan.  Het was het jaar waarin ik besloot om bij Platsmoel weg te gaan (best decision ever), het jaar waarin Bompa stierf, het jaar waarin ik Bloemkoolborst leerde kennen ...

Goede voornemens?  Daar begin ik niet aan.  Ik ben een paar maanden geleden al gestopt met roken, en ik heb mijn fobie voor fruit stilletjesaan overwonnen, allez kom, ik eet toch ook al kiwi's en dus niet meer uitsluitend appels.
Ik kijk uit naar 13/03/2008, want op die dag mag ik voorgoed vaarwel zeggen aan Platsmoel.
Ik kijk uit naar week 3 van januari, want dan mag ik me na 6 jaar nog eens op latten begeven in de Oostenrijkse besneeuwde bergen.
Ik kijk uit naar 31/01/2007, want dan zeg ik Bloemkoolborst voorgoed vaarwel.

....

Aan iedereen een fantastische avond met veel lekker eten, bubbels, vuurwerk (be careful with that ...), feestjes, ... en vooral veel gezellige geit (lees: gezelligheid)!

14:28 Gepost door Chaoot in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: nieuwjaar, oudjaar |  Facebook |